ก่อนจากไปได้ยินผู้คนสนทนากันเรื่องอื่น“อีกไม่นานก็จะถึงงานปราชันกึ่งเซียนแล้วนะ”“งานปราชันกึ่งเซียนอะไรกัน มันก็แค่งานอวดโฉมของศิษย์สามเกาะเท่านั้น”“จะทำอย่างไรได้ ศิษย์ทั้งสามเกาะมีพรสวรรค์และปัจจัยในการดำรงชีวิตดีกว่าพวกเราผู้บำเพ็ญธรรมดามาก ในระดับเดียวกัน ใครเล่าจะสู้พวกเขาได้?”“ถึงอย่างนั้นก็ไม่ควรใช้หัวของพวกเราผู้บำเพ็ญธรรมดาเป็นทางผ่านเพื่ออวดโฉมตัวเองนี่”“ยอมรับชะตากรรมเถอะ”…
“คนมากมายขนาดนี้มาที่เกาะเผิงไหลเพื่องานปราชันกึ่งเซียนอะไรนั่นหรือ?”“น่าจะใช่”“เอ๊ะ วัตถุวิเศษชิ้นนี้ดูน่าสนใจดีนะ” หลี่หาวเหรินค้นพบวัตถุวิเศษที่มีความประณีตชิ้นหนึ่งในร้านหลอมโลหะ วัตถุวิเศษนั้นเป็นดอกบัวเหล็ก ดูจากโครงสร้างแล้วน่าจะเป็นอาวุธลับชนิดหนึ่งแนวคิดการหลอมสร้างแตกต่างจากแคว้นต้าเซี่ยโดยสิ้นเชิง พอดีกับที่เขาต้องการซื้อมาศึกษา“วัตถุวิเศษชิ้นนี้ขายเท่าไหร่?” หลี่หาวเหรินถาม“วัตถุวิเศษชิ้นนี้ข้าซื้อแล้ว” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง ทุกคนหันไปมอง พบว่าเป็นผู้บำเพ็ญแต่งกายหรูหราคนหนึ่ง บนแขนเสื้อปักลายคลื่นสามเส้นผู้บำเพ็ญมีรูปโฉมหล่อเหลา และมีวิทยายุทธ์ระดับขั้นทารกแรกกำเนิด ด้านหลังยังมีบ่าวรับใช้อีกหลายคน วิทยายุทธ์ไม่อ่อนด้อยล้วนอยู่ในขั้นทารกแรกกำเนิด หนึ่งในนั้นถึงกับอยู่ในขั้นแปลงร่างเซียน นับว่าเป็นบ่าวรับใช้ที่มีวิทยายุทธ์สูงที่สุดเท่าที่ลู่หยางเคยพบมา“เจ้าเป็นใคร?” หลี่หาวเหรินขมวด
