ตัวหลายครั้ง ล้วงขวดยาเม็ดออกมาขวดหนึ่งยาเม็ดกลมมนเทออกมา ทำให้ยันต้าเซียตาเหลือก“ยา ยาเม็ดรวมจิต?”นี่เป็นยาเม็ดล ้าค่าที่หาไม่ได้ในท้องตลาด เขาเคยเห็นในงานประมูลสองครั้ง ล้วนประมูลด้วยราคาสูงลิบ แม้แต่ครั้งหนึ่งผู้ประมูลเป็นศิษย์เกาะอิงโจวแม้แต่ศิษย์เกาะอิงโจวยังต้องได้ยาเม็ดรวมจิตจากภายนอก เห็นได้ถึงความล ้าค่าของยาเม็ด
ยาเม็ดรวมจิตเม็ดนี้เป็นของลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวที่ไปเขตปีศาจเมื่อศิษย์พี่คนที่สามไม่ได้นำของขวัญมาด้วย ก็พาลู่หยางทั้งสองคนไปขโมยสมบัติของสิงหะไพรีตัวหนึ่ง สิงหะไพรีตัวนั้นเป็นตัวที่ศิษย์พี่คนที่สามฆ่าเมื่อเพิ่งมาถึงเขตปีศาจ ในสมบัติของสิงหะไพรีมียาเม็ดรวมจิตอยู่หนึ่งเม็ดลู่หยางยังไม่เคยเห็นว่าสายฟ้าพิบัติของขั้นแปลงร่างเซียนเป็นอย่างไร ถือโอกาสนี้เพิ่มประสบการณ์พอดี“เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์ ยันต้าเซีย ให้ท่านเลย” ลู่หยางโยนยาเม็ดรวมจิตให้ยันต้าเซียอย่างไม่ใส่ใจ ท่าทางเหมือนโยนลูกอมยันต้าเซียรับยาเม็ดรวมจิตด้วยสองมือ ทะนุถนอมอย่างยิ่ง“แต่ แต่ข้ายังไม่พร้อมรับสายฟ้าพิบัตินี่” ความหวังของการเลื่อนขั้นเป็นขั้นแปลงร่างเซียนอยู่ในมือแล้ว แต่ยันต้าเซียก็รู้ว่าตัวเองมีกำลังเท่าไร เขาเป็นเพียงผู้บำเพ็ญขั้นทารกแรกกำเนิดธรรมดา ในสภาพที่ไม่ได้เตรียมพร้อม โอกาสที่จะถูกสายฟ้าพิบัติฟาดตายสูงมาก“อ้อใช่ ที่แท้สายฟ้าพิบัติยังฟาดคนตายได้ด้วย” ลู่หยางเพิ่งนึกถึงความจริงที่เขาละเลยมาน