ทานการชำระล้างของสายฟ้าพิบัติครั้งแล้วครั้งเล่าหลังสายฟ้าพิบัติผ่านไป เมฆดำสลายไปยันต้าเซียนั่งขัดสมาธิบนยอดเขา เสื้อผ้าขาดวิ่น ผมเกรียมดำ ดูเหมือนขอทานเขาลืมตา รู้สึกถึงพลังที่เพิ่งได้รับ ไม่อาจกดความดีใจไว้ได้หัวเราะอย่างสุดเสียง
เขาบินลงจากเขา ค้อมกายคำนับลู่หยางทั้งห้าคน “ขอบคุณทุกท่านที่ช่วยเหลือ บุญคุณอันยิ่งใหญ่นี้ ยันต้าเซียไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร!”“พี่ใหญ่ ท่านสำเร็จแล้ว?!” ผู้กล้าอีกสองคนเสียงสั่น กอดยันต้าเซียพลางร้องไห้พลางหัวเราะยันต้าเซียก็อดร้องไห้ไม่ได้เขาคิดว่าชีวิตนี้จะติดอยู่ที่ขั้นทารกแรกกำเนิด ไม่มีโอกาสก้าวไปสู่ขั้นแปลงร่างเซียน ไม่คิดว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากลู่หยางและคนอื่นๆ แม้แต่ยาเม็ดระเบิดพลังก็ยังไม่ได้รับประทาน ก็สามารถเลื่อนขั้นเป็นขั้นแปลงร่างเซียนสำเร็จ!เซียนอมตะภาคภูมิใจ ไม่รู้สึกประหลาดใจ “เป็นไงล่ะ ข้าบอกแล้วว่าแค่อาศัยความมั่นใจก็ข้ามไปได้ไง?”ลู่หยางตกใจจริงๆ ไม่คิดว่าความมั่นใจจะได้ผลขนาดนี้ เช่นนั้นไม่ใช่ว่าเขาก็สามารถข้ามพิบัติแบบนี้ได้หรือ?“มีข้าคุ้มครองเจ้า เจ้าแน่นอนว่าจะมั่นใจเต็มที่ ข้ามพิบัติจะไม่มีปัญหาอะไรเลย!”ความมั่นใจอันแน่วแน่ของลู่หยางเริ่มสั่นคลอน
