ลำยร้อยปี มอดไหม้เป็นเถ้ำถ่ำน!“โจมตีพร้อมกัน!”ผู้บ ำเพ็ญขั้นแปลงร่ำงเซียนสิบสองคนพร้อมใจกันโจมตีพยำยำมหำช่องโหว่ของกำรรบห้ำธำตุ แต่เทคนิคที่สืบทอดมำหมื่นปีของส ำนักธำตุทั้งห้ำ จะเป็นไปได้อย่ำงไรที่พวกเขำจะหำช่องโหว่เจอ
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่ำลู่หยำงกับทั้งสี่ประสำนงำนกันอย่ำงไร้ที่ติ รำวกับฝึกฝนมำหลำยปีทีเดียวผู้บ ำเพ็ญขั้นแปลงร่ำงเซียนสิบสองคนพ่ำยแพ้และหนีเอำชีวิตรอด ใช้วิชำโลหิตมำรและเทคนิคคล้ำยๆ กัน ทิ้งเลือดหนี ดูอเนจอนำถกำรรบห้ำธำตุมีพลังรบเหนือชั้น แต่ไม่เด่นด้ำนควำมเร็ว กำรไล่ตำมจับขั้นแปลงร่ำงเซียนหนึ่งหรือสองคนไม่ยำก แต่ขั้นแปลงร่ำงเซียนอีกสิบคนที่เหลือต้องหนีรอดแน่นอนลู่หยำงมุมปำกยกยิ้ม “แพ้แล้วจะหนี พอดีเพิ่งเรียนท่ำใหม่จำกอำจำรย์ ลองฝึกกับพวกเจ้ำสักหน่อย!”“เมิ่งเฒ่ำ ขอยืมหน่อย!”เมิ่งจิ่งโจวอึ้ง ไม่เข้ำใจว่ำลู่หยำงจะยืมอะไรจำกเขำ แล้วร่ำงกำยก็เอียงไป ลู่หยำงจับข้อเท้ำเขำยกขึ้น“เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย เจ้ำจะท ำอะไร?”“ไม่ต้องพูดมำก รีบใช้สำมเศียรหกกร แปลงกระบี่เดียวเป็นหมื่นกระบี่!”“ท ำไมฟ้ำมืดลงแล้ว?” เกำเฟิงสงสัย แสงจันทร์เหนือศีรษะดับวูบเหมือนกับหำยไป ในควำมอลหม่ำนของกำรหนี ยังไม่ลืมที่จะเงยหน้ำมองฟ้ำ
พอมองแล้วก็ท ำให้เขำกลัวจนมือเท้ำเย็นเฉียบเงำด ำทะมึนนับพันนับหมื่นบดบังแสงจันทร์ พอมองให้ชัด เงำด ำเหล่ำนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเมิ่งจิ่งโจว!เมิ่งจิ่งโจวนับพันที่ใช้สำมเศียรหกกรร่วง
