ขณะที่พวกเขามุ่งหน้าลึกเข้าไปเรื่อย ๆ เหมียวฉางอันก้มมองร่องลึกที่ยังคงหลงเหลือละอองแสงสีทองจาง ๆ อยู่เบื้องล่าง หัวใจของนางก็เต้นกระหน่ำไม่หยุด
แข็งแกร่ง… แข็งแกร่งเกินไปแล้ว ข้ายังคงประเมินพลังของท่านผู้อาวุโสต่ำไป เหนือกว่าขอบเขตเทพปฐพียังสามารถฟาดฟันได้ด้วยกระบี่เดียว ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนักความตื่นตะลึงในใจของเหมียวฉางอันนั้นมากล้นจนยากจะบรรยาย
ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!
ผ่านไปครู่ใหญ่ เหมียวฉางอันก็พาเย่หนานข้ามมาถึงอีกฟากของทะเลสาบ
ท่านผู้อาวุโส เราจะทำอย่างไรต่อไปเจ้าคะเหมียวฉางอันหันมาขอคำชี้แนะ
ข้างหน้านั่นคือป่าหมอกปีศาจสินะเย่หนานมองสำรวจป่าทึบที่ปกคลุมด้วยหมอกหนาเบื้องหน้าด้วยความสนใจ
โดยเฉพาะต้นไม้ใบหญ้าที่นี่ มันทั้งใหญ่โตและหนาทึบกว่าปกติ ราวกับเป็นคนละโลกกับภายนอก
ใช่เจ้าค่ะ ที่นี่คือทางเข้าป่าหมอกปีศาจเหมียวฉางอันพยักหน้า
งั้นก็เข้าไปกันเถอะ เมื่อกี้ข้าล่อพวกงูยักษ์ไปแล้ว พวกเหมียวอินก็น่าจะปลอดภัย ดีไม่ดีอาจจะเข้าไปข้างในก่อนแล้วก็ได้เย่หนานคาดเดา
เจ้าค่ะ!เหมียวฉางอันไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากเดินตามเย่หนานเข้าไป
หารู้ไม่ว่า หลังจากเย่หนานเข้าไปในป่าแล้ว
ในทะเลสาบด้านหลัง มีเงาร่างเล็กจ้อยก
