หลายพันหลายหมื่นเล่ม แต่ละเล่มมีความยาว รูปแบบ ลวดลาย แม้กระทั่งพู่กระบี่เหมือนกับต้นฉบับทุกประการ แม้แต่การตรวจสอบด้วยจิต ก็ไม่อาจแยกแยะได้ว่ากระบี่เล่มใดคือกระบี่เดิมแท้
ท่านเต๋าปู้อวี่ซ่อนตัวอยู่ในกระบี่“เปิดตาธรรมะ!”“ตาทิพย์ แสดง!”“สายใยโชคชะตานับหมื่น ล้วนอยู่ในฝ่ามือ!”“กระจกส่องปีศาจ!”“เห็นทะลุปรุโปร่งราวกับมองไฟ!”ผู้คนทุกฝ่ายต่างใช้วิชาอาคมของตน มุ่งมั่นที่จะจับท่านเต๋าปู้อวี่ให้ได้น่าเสียดายที่ท่านเต๋าปู้อวี่ไม่ใช่คนที่จะจับได้ง่ายๆ วิธีการหลบหนีของเขาใช้วิถีกระบี่เป็นรากฐาน ผ่านการชี้แนะจาก “บรรพบุรุษโจร” จากนั้นเพิ่มเติมด้วยความเข้าใจของตัวเอง จึงมีความสำเร็จเช่นทุกวันนี้ หากไม่ใช่ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติ อย่าหวังจะจับเขาได้……“อาจารย์ช่างเป็นที่นิยมจริงๆ” ลู่หยางยืนอยู่ที่ประตูสำนักอย่างทึ่ง ศิษย์พี่คนที่สาม กั่นเถียน ยืนอยู่ข้างๆ กระบี่นับพันพุ่งวนไปมาจนตาลาย แม้แต่เซียนอมตะยังชื่นชมความสามารถของท่านเต๋าปู้อวี่ศิษย์จากสำนักเวิ่นเต๋าและสำนักอื่นๆ ต่างรวมตัวกันอยู่ที่นี่ ศีรษะขยับไปมาตามฝูงกระบี่
ผู้อาวุโสของพวกเขาไล่ล่าท่านเต๋าปู้อวี่ ไม่ว่าจะไล่ทันหรือไม่ทันพวกเขาก็คงไม่กลับสำนักเวิ่นเต๋าอีก หลานถิงและคนอื่นๆ ก็ไม่สามารถสู้ต่อได้ หากสู้ต่อไป เดี๋ยวอาจารย์ก็จะหายไปอีกในสี่กลุ่มการต่อสู้ มีเพียงลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวกลุ่มเดียวที่ตัดสินผลแพ้ชนะ และนั่นก็เป็นการสู้กันเองในพวก
