บราชบัลลังก์ให้ผู้มีความสามารถ นี่เป็นสิ่งที่แคว้นต้าเฉียน แคว้นต้าอวี๋ และแคว้นต้าเซี่ยไม่เคยทำสำเร็จ การกระทำของท่านเซียนครั้งนี้ จะต้องถูกจารึกในประวัติศาสตร์ ได้รับความเคารพยกย่องจากคนรุ่นหลัง และกลายเป็นฮ่องเต้ผู้รุ่งโรจน์แห่งยุค!”“ข้าต้องเก่งกาจอยู่แล้ว” เซียนอมตะเท้าสะเอว ยกคางเชิดขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าเขียนไว้ด้วยความภาคภูมิใจอวี้จือเพิกเฉยต่อลู่หยางที่พูดขัดกับใจและเซียนอมตะที่กำลังจะลอยขึ้นฟ้า ถามต่อไป: “สมบัติของฮ่องเต้อวี๋อยู่ในสำนักเวิ่นเต๋า เจ้าน่าจะนึกออกง่ายๆ ว่าสำนักเวิ่นเต๋ามีคนที่สามารถสังหารฮ่องเต้อวี๋ได้อะไรทำให้เจ้าตัดทิ้งความเป็นไปได้นี้?”“ข้าคิดว่าฮ่องเต้อวี๋ได้ออกจากโลกนี้ไปแล้ว ไปสู่โลกภายนอกกล่อง พวกเจ้าจากสำนักเวิ่นเต๋าเพียงโชคดีเก็บสิ่งที่เขาทิ้งไว้ได้”
“ฮ่องเต้อวี๋มีวิธีออกจากโลกนี้หรือ?” ลู่หยางประหลาดใจมากกล่องโลกเป็นสิ่งที่เซียนทั้งสี่ยุคโบราณร่วมกันหลอมสร้าง เพื่อขังผู้อยู่เบื้องหลัง แม้แต่ผู้อยู่เบื้องหลังยังไม่สามารถออกไปได้ ฮ่องเต้อวี๋ออกไปได้อย่างไร?“น่าจะมี”“ในช่วงสองแสนปีที่ผ่านมา ข้าเคยพบฮ่องเต้อวี๋หลายครั้งเนื่องจากข้าถือเป็นรุ่นหลังของเขา พวกเราไม่มีผลประโยชน์ขัดแย้งกัน เขาเป็นมิตรกับข้าพอสมควร เคยเผยความคิดที่อยากจะไปโลกภายนอกให้ข้าฟัง”“ผลการบำเพ็ญของเขาคือการแลกเปลี่ยน เน้นเรื่องการแลกเปลี่ยน ตราบใดที่เป็นสิ่งของของเขา ก็สามารถนำมาใช้เป็นเค
