หำกอวี้จือไม่ใช่มำรในใจของกู้จวินเย่ แต่เป็นมำรในใจของเซียนห่ำนไห่ แล้วอวี้จือมีระดับถึงขั้นใดกัน ถึงท ำให้เซียนห่ำนไห่เกิดมำรในใจได้?!
แล้วท ำไมคนที่ชื่อลู่หยำงถึงมำที่นี่?อวี้จือไม่ให้โอกำสเซียนหมื่นวิชำคิด โยนเขำเข้ำไปในห้องที่ตัดขำดจำกกำรสอดแนมภำยนอก“ฮึ พวกเจ้ำอย่ำหวังจะได้ข้อมูลใดๆ จำกปำกข้ำ……”อวี้จือประสำนมือค ำนับลู่หยำง “ขอเชิญท่ำนผู้อำวุโสลงมือ”“โอ้ละนะ สุดท้ำยก็ต้องพึ่งข้ำ”ร่ำงที่ท ำให้เซียนหมื่นวิชำขวัญผวำปรำกฏขึ้น นั่นคือควำมกดดันที่มำจำกรำกเหง้ำ เป็นกำรควบคุมอย่ำงสมบูรณ์ของผู้ที่อยู่เหนือกว่ำต่อผู้ที่อยู่ต ่ำกว่ำเซียน!ผู้ที่อยู่สูงกว่ำเขำ ผู้ถือครองผลกำรบ ำเพ็ญอมตะ!เซียนอมตะหัวเรำะคิกคัก ออกมำจำกร่ำงของลู่หยำง แตะหน้ำผำกของเซียนหมื่นวิชำ“ข้ำสั่งเจ้ำ เจ้ำต้องตอบทุกค ำถำมที่ถำม ไม่มีสิ่งใดที่ไม่พูด ห้ำมโกหก”“ขอรับ” ปำกของเซียนหมื่นวิชำไม่อยู่ในกำรควบคุมของตัวเอง“ตอนนี้ถำมได้แล้ว”“ขอบคุณท่ำนผู้อำวุโสที่ช่วย”
“พวกเจ้ำมำจำกกลุ่มอ ำนำจใด?”“พวกเรำมำจำกพันธมิตรแคว้นต้ำอวี๋ ข้ำเป็นประมุข”“เจ้ำตื่นเมื่อไหร่?”“ข้ำมีร่ำงเซียนยืนยง ไม่ได้หลับใหล แต่มีชีวิตอยู่ตั้งแต่ช่วงต้นของแคว้นต้ำอวี๋จนถึงปัจจุบัน”“ท ำไมเจ้ำโจมตีส ำนักเวิ่นเต๋ำของพวกเรำ?”“เพื่อสมบัติล ้ำค่ำของฮ่องเต้อวี๋อู่เยำ ข้ำเห็นลู่หยำงถือกระบี่เซียนของอู่เยำ จึงสงสัยว่ำส ำนักเวิ่นเต๋ำยังมีสมบัติอื่นๆ ของอู่เยำ หำกข้ำได้วั
