ลกพลังแห่งการทำลายรวมตัวในมือของเซียนหมื่นวิชา เขากำหมัดแน่น แล้วทุบศีรษะตัวเองจนแหลกละเอียดผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติมีความสามารถในการฟื้นฟูตัวเอง แต่พลังแห่งการทำลายนี้คุมการฟื้นฟูได้โดยธรรมชาติ เว้นแต่จะฟื้นฟูด้วยพลังของรูปแบบของผลของการบำเพ็ญเป็นเค้า ไม่เช่นนั้นไม่มีทางฟื้นฟูได้อย่างแน่นอน!เหนือความคาดหมายของเซียนหมื่นวิชา เซียนห่านไห่ไม่ได้มีศีรษะระเบิดออกอย่างที่คาดไว้ ราวกับไม่ได้ถูกคำสาปเป็นตายร่วมกันเซียนห่านไห่หัวเราะฮึๆ ไม่มีท่าทีจะอธิบาย
“เซียนน้อย นี่เกิดอะไรขึ้น?” ลู่หยางมองไม่เข้าใจ“เป็นวิธีที่ฉลาดมาก เขาได้รับบาดเจ็บจริง แต่ในขณะที่บาดเจ็บเขาใช้พลังแห่งพื้นที่ตรึงศีรษะไว้ เหมือนกับเจ้าทุบแตงโมแตก แล้วใช้กาวติดแตงโมกลับคืน เช่นนี้ บาดเจ็บและไม่บาดเจ็บก็ไม่มีความแตกต่าง”ลู่หยางทึ่ง ไม่คิดว่ารูปแบบของผลการบำเพ็ญพื้นที่เป็นเค้าจะใช้ได้เช่นนี้ไม่แปลกที่ศิษย์พี่ใหญ่บอกว่าบรรพบุรุษเซียนห่านไห่สามารถจัดการเซียนหมื่นวิชาได้ทุกคนที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดในป่าไผ่ไม่มีใครสังเกตเห็นว่า มีเงาร่างหนึ่งแทรกซึมเข้าสู่สำนักเวิ่นเต๋าอย่างเงียบงันที่จริงเซียนอมตะและลู่หยางต่างก็สังเกตเห็น แต่ไม่ได้สนใจเพราะเงาร่างนั้นมุ่งหน้าไปยังยอดเขาเทียน……“สำนักเวิ่นเต๋านี่ช่างไม่ง่ายที่จะรับมือ แม้แต่ท่านผู้เป็นใหญ่ก็ยังติดอยู่ในการต่อสู้อันยากลำบาก” เงาร่างนั้นพึมพำเบาๆ เขาเป็นหนึ่งในคนสนิทของเซียน
