ม้าแก่มองเด็กหนุ่มที่ขึ้นรถม้าด้วยความแปลกใจ ไม่รู้ว่าคนผู้นี้เป็นใคร เหตุใดลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวจึงพาเขากลับสำนักคงเป็นเมล็ดพันธุ์ดีที่เพิ่งค้นพบกระมัง?แต่ก็ควรผ่านการทดสอบเข้าสำนักเวิ่นเต๋าก่อนสิถึงจะเข้าร่วมได้ช่างเถอะ เกี่ยวอะไรกับข้าเล่า ข้าเป็นเพียงม้าลากรถเท่านั้นม้าแก่ไม่คิดมาก มุ่งทำหน้าที่ลากรถต่อไป“ประมุข ท่านวางใจได้ ซากจักจั่นทองจะต้องได้คืนมาอย่างแน่นอน”“พวกเราเพิ่งได้รับข่าวว่า องครักษ์ลั่วสุ่ย หรือผู้บำเพ็ญทางการของแคว้นต้าเซี่ย ได้จับกุมจอมเทพกวนฉีแล้ว”“เร็วเช่นนี้เลยหรือ?” เซียนบรรพกาลประหลาดใจมาก พวกเจ้าสองคนรู้ได้อย่างไร?“แต่เรื่องการคืนของกลางเช่นนี้ สู้ให้ผู้อาวุโสในสำนักจัดการเถอะ พวกเราสองคนเป็นเพียงศิษย์รุ่นหลัง มีอำนาจน้อยนัก ไม่สะดวกออกหน้า”เซียนบรรพกาลพยักหน้า มีเหตุผล
“ประมุข ท่านอาจจะไม่ค่อยรู้ แต่บรรยากาศในสำนักสมัยนี้แตกต่างจากสมัยของท่านมาก เปิดกว้างกว่า”“ปัจจุบันผู้ดูแลสำนักไม่เพียงมีเหล่าผู้เฒ่า ยังมีศิษย์อีกหลายคน”ม้าแก่ใช้เวลาเพียงวันเดียวก็ลากทั้งสามคนมาถึงสำนักเวิ่นเต๋าเซียนบรรพกาลแปลกใจอย่างยิ่ง แม้เขาจะเดินทางไกล แต่ใช้เวลาน้อยกว่าที่คาดหรือไม่สิ เมื่อพิจารณาว่าเขามักจะหลงทาง แม้สิบวันก็อาจไม่ถึงสำนักเวิ่นเต๋า จึงพยายามเก็บเงินเพื่อนั่งเรือเหาะไปก่อนหน้านี้แต่เขาไม่เคยคิดว่า ตอนนี้เขาเป็นคนไร้สังกัด จะนั่งเรือเหาะไม่ได้เมื่อพี่น้องศิษย์บางค
