ด้“ทำอะไรหรือ” เมิ่งจิ่งโจวยิ้มเย็น ขยับกำปั้นเท้า ลากเด็กหนุ่มมายังลานร้างเล็กๆ “พูดมา เจ้าเป็นผู้บำเพ็ญโบราณที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่ใช่หรือไม่!”“ม-ไม่ใช่!” เด็กหนุ่มฝืนใจปฏิเสธ“โอ้โฮ ยังไม่ยอมรับอีก แขวนเขาขึ้นมา!” ลู่หยางดึงแส้หนังออกมาจากแผ่นหยกประจำตัว ออกแรงเหวี่ยงสองครั้งเพื่อตรวจสอบความแข็งแรงนี่คือวิธีการสอบสวนที่ลู่หยางเรียนรู้มาจากศิษย์พี่ใหญ่เมิ่งจิ่งโจวรู้งานรู้การ หาเชือกมามัดเด็กหนุ่ม แขวนไว้บนต้นไม้แส้หวดอากาศดังปั่ง ปั่ง เด็กหนุ่มดูแล้วขนหัวลุก หากไม่ยอมรับเห็นทีชีวิตคงยากจะรักษาไว้ได้“อย่าตี อย่าตี ข้ายอมแล้ว”“พูดมา เจ้าเป็นผู้บำเพ็ญยุคใด ชื่ออะไร!”“ข้าเป็นผู้บำเพ็ญยุคแคว้นต้าอวี๋ ฉายาเซียนคือเซียนบรรพกาล”
