เซียนอมตะรู้สึกว่าสิ่งที่เสี่ยอันพูดนั้นมีเหตุผลมากเรื่องพวกนี้มันติดใจได้ง่ายจริงๆ นางก็มักจะพาเจียงเหลียนอี๋กับเอ้าหลิงไปทำแบบนี้บ่อยๆลู่หยางคิดในใจว่า ข้าคิดไว้แล้วว่าเจ้าเสี่ยอันมีปัญหาแน่ ในแคว้นต้าเซี่ยไม่มีขอทาน ขอทานแก่ก็ปลอมตัว แล้วเจ้าขอทานน้อยนี่จะเป็นขอทานจริงหรือ?นี่ก็ยังจะทดสอบคุณธรรมเรื่องอะไรกันอีก ใครจะรู้ว่าใครกำลังทดสอบใครกันแน่ศิษย์พี่ไท่ รายชื่อที่พี่ให้คืออะไรกันแน่ คนแรกก็ไม่ปกติแล้ว“ขอให้ผู้อาวุโสบำเพ็ญอย่างราบรื่น พวกเราสองคนขอตัวก่อน”ลู่หยางส่งสัญญาณให้เมิ่งจิ่งโจว เมื่อครู่เขาสมองไม่ค่อยดี เปิดเผยตัวตนของเสี่ยอันต่อหน้าเชียวเอ๋อร์ ส่งผลกระทบต่อเสี่ยอันที่กำลังเกี้ยวสาว รู้สึกละอายใจมาก ทั้งสองถอยหลังออกจากวัดร้าง“เดี๋ยวก่อน” เสี่ยอันมองลู่หยางด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตร เจ้าหนุ่มเรียกข้าด้วยร่างจริงต่อหน้าเชียวเอ๋อร์ ต่อไปข้าจะอยู่กับเชียวเอ๋อร์อย่างไร?
เชียวเอ๋อร์ที่รู้ว่าเสี่ยอันเป็นผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติ ถึงกับมีสีหน้าเหม่อลอย เห็นได้ชัดว่าถูกเรื่องนี้ทำให้ตกใจ“ท่านผู้อาวุโสมีธุระอะไรหรือ?” ลู่หยางยิ้มประจบ แสดงความเคารพอย่างสุดความสามารถ“เมื่อเจ้าเรียกข้าว่าผู้อาวุโส ข้าก็ไม่ตระหนี่ งั้นเรามาสู้กันสักตั้งข้าจะกดพลังลงมาอยู่ที่ขั้นทารกแรกกำเนิดระยะต้น ให้ข้าสอนเจ้าว่าควรต่อสู้อย่างไร!”ลู่หยาง: “…”ผู้อาวุโส หากท่านอยากตีข้า ก็พูดตรงๆ ได้ ไม่จำเป็นต้องอ้อมค้อ
