คัมภีร์บำเพ็ญที่ใช้พลังแห่งดวงอาทิตย์ฝึกฝนผู้อาวุโสที่สี่ก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว พลิกดูคัมภีร์บำเพ็ญเหล่านี้ หันมาพูดกับเมิ่งจิ่งโจวอย่างเคารพ: “ศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ นี่เป็นคัมภีร์บำเพ็ญที่ใช้พลังแห่งดวงอาทิตย์ฝึกฝนจริงๆ สามารถนำไปอ้างอิงได้”เมิ่งจิ่งโจวตอบรับอย่างเรียบๆ พลางโบกมือเบาๆ: “เช่นนั้นก็รับไว้แล้วกัน”
ประมุขชี่ไม่ได้เตรียมของกำนัลสำหรับลู่หยาง จึงต้องหยิบสิ่งมีค่าจากแหวนเก็บของออกมา: “ขอรองประมุขลู่โปรดรับไว้”ลู่หยางมองผ่านก็จำได้ว่าสิ่งเหล่านี้มาจากไหน ยิ้มพลางกล่าว:“ยาร้อยหญ้า ซากมังกรแท้ รากราชาโสม… ประมุขชี่มีน ้าใจมากเช่นนั้นข้าจะไม่เกรงใจแล้ว”ผู้อาวุโสที่เจ็ดเข้ามาจากด้านข้าง รับของมีค่าเหล่านี้แทนลู่หยางประมุขมู่เห็นประมุขชี่ทุ่มสุดตัวขนาดนี้ หากเขามอบของที่ด้อยกว่า ก็อาจทำให้ลัทธิสวรรค์เกิดความประทับใจที่ไม่ดีเขาคิดว่านี่อาจเป็นเหตุผลที่ลัทธิสวรรค์รวมพวกเขาสองลัทธิมาพบกันประมุขมู่หยิบสมบัติล ้าค่าจากแหวนเก็บของอย่างเจ็บปวด มอบให้ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจว ทั้งสองรับไว้ทั้งหมดประมุขทั้งสองมอบของกำนัลเสร็จแล้ว จู่ๆ ก็พูดพร้อมกัน: “ข้ามีเรื่องขอคำแนะนำ”ทั้งสองมองกันอย่างโกรธๆลู่หยางยิ้มพลางยกมือ: “ไม่ต้องรีบ เวลายังอีกมาก ทีละคน”“เอาอย่างนี้ เมื่อครู่ประมุขชี่พูดก่อน คราวนี้ให้ประมุขมู่พูดก่อนท่านทั้งสองว่าอย่างไร?” ประมุขชี่จำต้องยอมรับ
ประมุขมู่ถาม: “ร้านย่างเนื้อของพวกเราธุ
