งพื้นที่เผชิญกับความโชคร้ายและภูเขาสีดำ อวี้จือไม่ได้หวั่นไหว นางถอนหายใจแล้วยื่นมือบอบบางไร้กระดูกออกไป ฟันมือลงมาหนึ่งทีเรียบง่าย ไร้ที่ติ วิถีเซียนคือเรียบง่ายที่สุดหายนะพลังบำเพ็ญ กระแสพื้นที่สับสน การทะลุมิติเวลา ภูเขาสีดำ… ทั้งหมดกลายเป็นความว่างเปล่า ราวกับไม่เคยปรากฏฟ้าดินกลับคืนสู่ความสงบ
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นสองเสียง โลกเสมือนและความฝันถูกอวี้จือฟันจากตรงกลาง แยกออกเป็นสอง เมืองชุนเจียงกลับมาเห็นแสงวันอีกครั้ง สีสันกลับคืนมา ท้องฟ้าสีฟ้าปรากฏอีกครั้งเหนือศีรษะกึ่งเซียนทั้งสองที่หลอมรวมได้รับบาดเจ็บสาหัส แยกออกจากสภาวะหลอมรวม ร่างถูกตัดครึ่งตกลงมาบนพื้น ทำให้เกิดหลุมใหญ่สองหลุมป้าเยี่ยนกลืนน ้าลายหนึ่งกระบวนท่า เพียงหนึ่งกระบวนท่าเท่านั้น ก็จัดการกึ่งเซียนยุคโบราณทั้งสองได้นี่คือความเกรียงไกรของเซียนหรือ?กลับมาสู่โลกเดิม กึ่งเซียนทั้งสองยังไม่ยอมแพ้ ทำให้ครึ่งล่างของร่างกายกลายเป็นรูปร่างตัวเอง ครึ่งบนกลายเป็นโปร่งใส บินไปคนละทิศละทางเพิ่งบินได้สองสามจั้ง ก็ถูกอวี้จือตบคนละมือลงสู่พื้น ลุกไม่ขึ้นพวกเขาพยายามใช้วิญญาณออกจากร่าง วิญญาณออกจากร่างย่อมเร็วดังใจนึก หนึ่งความคิดพันหมื่นลี้ เร็วจนไม่มีใครไล่ตามได้ทัน นี่เป็นวิธีสุดท้ายในการเอาชีวิตรอด พวกเขาสามารถรอดจากเงื้อมมือของฮ่องเต้อวี๋องค์แรกและฝ่าบาทองค์แรกได้ก็เพราะวิธีนี้
แต่ไม่คาดคิดว่าพวกเขาเพิ่งลอยขึ้นไปได้สองฉื่อ อว
