นเวลา สายฟ้ากำจัดตั๊กแตนค่อยๆ หดเล็กลง ราวกับไม่เคยปรากฏเซียนอมตะเห็นภาพนี้แล้วหัวเราะ “เซียนอิงเทียนกับเซียนแห่งกาลเวลาเคยต่อสู้กันเช่นนี้ตอนที่ยังไม่ได้เป็นเซียน เซียนอิงเทียนใช้
สายฟ้า เซียนแห่งกาลเวลาก็ย้อนเวลา ไม่ว่าอย่างไรสายฟ้าก็ไม่อาจตกลงมาได้ ทำให้เซียนอิงเทียนอัดอั้นจนแทบตาย”เซียนอมตะพูดถึงการต่อสู้ครั้งนี้ซึ่งมีบันทึกในประวัติศาสตร์แม้ว่าปัจจุบันบันทึกจะหายไป แต่ในยุคแคว้นต้าเฉียนมีอยู่จริง กึ่งเซียนแห่งความฝันได้อ่านบันทึกของการต่อสู้ครั้งนั้น จึงคิดวิธีรับมือเช่นนี้ขึ้นมาในโลกเสมือนและความฝัน วิธีการของทั้งสองคนแทบไร้ขีดจำกัด วิชาอันอยู่ใต้ขั้นเซียนทั้งหมดสามารถใช้ได้ แม้แต่เปลวไฟจริงทั้งหนึ่งร้อยแปดประเภทก็ยังแสดงออกมาได้ เผาจนพื้นที่พังทลายวิชาเทพต่างๆ ก็นับไม่ถ้วนเพราะวิธีการที่ใกล้เคียงกัน จึงทำให้การต่อสู้ยืดเยื้อ ยากจะหาผู้ชนะเมิ่งจิ่งโจวดูแล้วกลุ้มใจ “หยาง เจ้าคิดว่าฝ่ายไหนจะชนะ?”ลู่หยางส่ายหน้า “ไม่ถึงเวลาให้พวกเขาได้ตัดสินผู้ชนะผู้แพ้”“หมายความว่าอย่างไร?”ลู่หยางไม่พูดอะไร เพียงชี้ไปที่ด้านบน ที่นั่นไม่มีอะไรเลย แต่เมื่อกึ่งเซียนแห่งความฝันบุกเข้าโลกเสมือน ได้เกิดรอยแยกขึ้น ทำให้เชื่อมต่อกับโลกภายนอกชั่วขณะลู่หยางฉวยโอกาสนั้นไว้
ทันใดนั้น ทั้งสองฝ่ายที่กำลังต่อสู้หยุดพร้อมกัน โลกเสมือนและความฝันตัดขาดจากโลกภายนอก แต่พวกเขารู้สึกไม่ดีขึ้นมาอย่างประหลาด ราวกับมี
