”มือสังหารปล่อยพลังกดดันขั้นแก่นทองคำตอนต้น สำหรับคนธรรมดาแล้ว นี่คือหายนะที่ไม่อาจต้านทานได้ จากประสบการณ์ เมื่อปล่อยพลังกดดัน คนธรรมดาล้วนต้องตัวสั่นงันงก แม้แต่ยืนก็ยังยืนไม่ไหวแต่ความจริงกลับตรงกันข้าม
พนักงานร้านต่างพากันเงยหน้าขึ้นมอง ราวกับไม่รู้สึกถึงพลังกดดันแต่อย่างใด มองมือสังหารด้วยสายตาแปลกประหลาด“อ้าว กล้าดีนักนะ กล้าข่มขู่พวกเราด้วย!”“ปิดประตู อย่าให้มันหนีไป!”“ทำแบบนี้ ช่างยากเหลือเกินที่จะทำการค้าอย่างสุจริต”มือสังหารถอยหลังสองก้าว รู้สึกไม่ชอบมาพากลเขาหันหลังจะวิ่งหนี ทันใดนั้นประตูร้านก็ปิดลงเองทั้งที่ไม่มีใครเข้าไปแตะต้อง ปิดสนิทโดยไม่มีช่องว่าง ไม่มีใครสามารถมองเข้าไปข้างในได้“ช่วยด้วย……”“อุดปากมันไว้!”โครม!ประตูร้านถูกมือสังหารพังออกมา เขาคลานออกมาอย่างยากลำบากในความมืดมีมือหลายสิบคู่ยื่นออกมาคว้าข้อเท้าของมือสังหารไว้ แล้วดึงกลับเข้าไปมือสังหารพยายามจิกเล็บลงพื้น แต่สิ่งที่ทำได้มีเพียงขีดรอยขาวลงบนพื้นเท่านั้น
ประตูปิดลงอีกครั้ง หลังจากนั้นก็ไม่มีเสียงใดๆ อีกดูเหมือนว่าประตูถูกปิดแรงเกินไป ทำให้ป้ายชื่อร้านที่แขวนไว้ส่ายไปมา “ร้านเนื้อย่าง ‘มาอีกครั้ง’ สาขาเมืองชุนเจียง”นอกจากนี้ยังมีขอทานที่ลุกขึ้นรุกฆาตอย่างฉับพลัน ต่อสู้กับมือสังหารลู่หยางเห็นภาพนี้แล้ว นึกถึงคำพูดของศิษย์พี่ใหญ่ที่เคยพูดไว้ว่า ปัจจุบันแทบไม่มีขอทานจริงๆ แล้ว ขอทานที่เห็นในตอนนี้ล้วนแต่เป็