จมตีงูขาวเลื้อยพัน ผีร้ายออกอาละวาด จิ้งจอกโปรยหิมะ แผ่นหยกเปล่งประกาย“อาตมาไม่ได้ตั้งใจก่อกวน”เผชิญกับการโจมตีพร้อมกันของทั้งสี่คน ซื่อฉันไม่ร้อนรน หยิบเจดีย์เก้าชั้นออกมาโยนขึ้นไปในอากาศ เจดีย์เปล่งรัศมีสีทองอ่อนๆครอบคลุมทั้งสี่คน ทำให้พวกนางขยับตัวไม่ได้“นี่… นี่เป็นวัตถุวิเศษอะไร?”ทั้งสี่คนตกใจยิ่งนัก ไม่เคยเห็นวัตถุวิเศษที่มหัศจรรย์เช่นนี้แผ่นหยกเสี่ยวฉิวรู้สึกถึงการกดทับของวัตถุวิเศษที่เหนือกว่า“เหล่าสตรี พวกท่านสู้พวกเราสามคนไม่ได้หรอก”ซื่อฉันถอนหายใจ เรียกกายทองกลับคืน ร่างทองปรากฏขึ้นที่หลัง มือซ้ายถือวัชระ มือขวาถือธรรมจักร เป็นร่างทองหกจั้งที่ถูกต้องตามตำรา
ลู่หยางมือถือกระบี่ชิงเฟิงที่เปล่งประกายเย็นเยียบ เพียงแค่มองแวบเดียวก็รู้สึกเหมือนมีเข็มนับพันแทงเข้าตา คมกระบี่แหลมคม ไม่กล้าจ้องมองเมิ่งจิ่งโจวใช้ท่าสามหัวหกแขน หกแขนแข็งแกร่งกำหมัดแน่นพร้อมจะต่อย หมัดหนึ่งทำลายฟ้า หมัดหนึ่งทำลายดิน ใบหน้าทั้งสามน่าเกรงขาม ตาจ้องมองด้วยความเกรี้ยวกราด แสดงภาพลักษณ์แห่งความโกรธเกรี้ยว“ขั้นทารกแรกกำเนิด… ไม่ใช่สิ ขั้นแปลงร่างเซียน?!”หลิวเสียงอวี่และสามสาวใช้หน้าซีดเผือดในพริบตา สามคนนี้แม้จะดูมีวิทยายุทธ์ใกล้เคียงกับพวกนาง แต่จากพลังที่แสดงออกมา นี่คืออำนาจของขั้นแปลงร่างเซียนชัดๆ!แม้ไม่มีเจดีย์เก้าชั้น แค่คนใดคนหนึ่งในสามคนนี้ก็สามารถเอาชนะพวกนางได้!ไม่ใช่ว่าเมืองชุนเจียงมีแค่สองคนท
