องไม่ออก”“เป็นแผ่นหยก เป็นฝีมือของผู้เชี่ยวชาญการหลอมวัตถุวิเศษขั้นทารกแรกกำเนิด และเป็นวัตถุวิเศษที่สามารถยกระดับได้” แม้ลู่หยางจะมีสายตาทัดเทียมกับเมิ่งจิ่งโจว แต่เขามีเซียนช่วยเหลือ“ข้าจำได้ว่าสวี่อานบอกว่าบิดามารดาของเขาเป็นเพียงผู้บำเพ็ญขั้นฝึกลมปราณธรรมดา วัตถุวิเศษที่มีวิญญาณสิงอยู่ไม่น่าจะเป็นสิ่งที่ผู้บำเพ็ญขั้นฝึกลมปราณจะได้มา”วัตถุวิเศษที่มีวิญญาณเป็นของหายาก แม้แต่วัตถุวิเศษระดับสูงสุดที่ลู่หยางเคยเห็นก็เป็นการนำวิญญาณผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติหลอมรวมเข้ากับวัตถุวิเศษที่มาของเสี่ยวฉิวอาจไม่ได้ร้ายแรงถึงขนาดนั้น แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ผู้บำเพ็ญขั้นฝึกลมปราณจะได้มา“อาจจะเป็นสิ่งที่บิดามารดาของเขาบังเอิญได้มาจากที่ไหนสักแห่ง เช่น ตลาดมืดที่พวกเราเคยไป ซื้อมาแล้วก็ไม่รู้ว่าเป็นสมบัติล ้าค่าอะไร จึงทิ้งไว้ให้สวี่อานเป็นมรดก สวี่อานพกติดตัวมานาน แผ่นหยกดูดพลังหยางหรือพลังชีวิตของสวี่อานโดยสัญชาตญาณ แล้วก็ตื่นขึ้นมา”
นี่ก็อธิบายได้ว่าทำไมเสี่ยวฉิวถึงมีท่าทีสนิทสนมกับสวี่อานเช่นนี้ขณะที่เสี่ยวฉิวกำลังเพลิดเพลินกับการดูดพลังหยางของสวี่อานร่างงามสองคนก็กลับมาพร้อมกันเป็นเสี่ยวฉุยกับเสี่ยวจู่ พวกนางคิดว่าวันนี้เป็นโอกาสดี ถือโอกาสมาเสพสุขอีกสักรอบ บังเอิญมาเจอกันที่หน้าประตู“เสี่ยวฉิว เจ้ามาทำอะไรที่นี่ เจ้าเป็นผู้บำเพ็ญด้วยหรือ?”เสี่ยวฉิวตกใจมากเสี่ยวฉุยและเสี่ยวจู่ประหลาดใจมาก พวกนางรู้
