าญของพุทธศาสนา“แน่นอนว่าทำได้ บ้านโยมมีผีหลอกหรือ?”“อาจจะใช่ แต่ข้ายังไม่เคยเห็นตัวจริงๆ”“เป็นอย่างไรรึ?”นักปราชญ์หนุ่มหน้าเศร้าหมองเล่าว่า “ทุกคืน เมื่อข้าหลับสนิทข้ามักจะรู้สึกว่ามีคนอยู่ข้างกาย แต่เมื่อข้าลืมตาขึ้นมอง กลับไม่มีอะไรเลย สถานการณ์นี้ดำเนินมานานแล้ว”“ข้าก็เคยเชิญพระอาจารย์หลายท่านมาช่วย แต่ก็หรือกลับไปมือเปล่า หรือไม่ก็ทิ้งยันต์ป้องกันไว้ แต่ไม่ได้ผล”“ข้าเคยแจ้งทางการ แจ้งทางการได้ผลจริงๆ พอยามเข้ามา ผีก็ไม่ปรากฏตัว แต่พอยามไป ตอนกลางคืนข้าก็ยังรู้สึกมีคนอยู่ข้างๆอีก ยามก็ไม่สามารถเฝ้าข้างข้าทุกคืนได้”“เมื่อวานข้าถูกวิญญาณรบกวน ขาดพลัง จึงไปหาเพื่อนคนหนึ่งซื้อเห็ดหลินจือสามร้อยปีมาบำรุงร่างกาย เพื่อนที่ขายเห็ดหลินจือแนะนำให้ข้ามาหาท่าน”“ขอถามโยมหน่อยว่า เพื่อนที่ขายเห็ดหลินจือคนนี้คือ……”
“พี่ชายจงหมิง เขาบอกว่าเพิ่งมาหาท่านไล่ผีเมื่อสองสามวันก่อน”“อ๋อ จริงด้วย มีเรื่องเช่นนี้”ซื่อฉันลุกขึ้น เก็บข้าวของ “ถ้าอย่างนั้น อาตมาและศิษย์พี่อีกสองท่านก็จะไปดูสักหน่อย”“ดีเลย” นักปราชญ์หนุ่มดีใจมาก“ยังไม่ทราบนามโยม?”“ข้าชื่อสวี่อาน”“เป็นโยมสวี่นี่เอง”ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวเห็นว่าในที่สุดก็มีงานจริงจังให้ทำ จึงเก็บข้าวของและเดินตามหลังซื่อฉัน เพื่อดูว่าเป็นอย่างไรระหว่างทาง สวี่อานเล่าสถานการณ์ของตนเองคร่าวๆ เขาเป็นนักอ่าน มีภรรยาหนึ่งคน บิดามารดาของสวี่อานเสียชีวิตตั้งแต่เขายั
