์พี่ฆ่าใครกัน?”“นางชื่อฝูหลิง เป็นคนเมืองเสวียน มีวิทยายุทธ์ขั้นฝึกลมปราณระดับต้น ตอนนี้มาที่นี่เพื่อเจรจาธุรกิจ เป็นเพียงหญิงสาวที่มีรูปโฉม
บ้างเท่านั้น กล้าแย่งชิงคนรักของข้า ช่างไม่รู้ว่าตัวอักษร ‘ตาย’ เขียนอย่างไร!”พี่ใหญ่หงประจบเอาใจ “ถ้าเป็นอย่างนั้น นางสมควรตายจริงๆ”ทันใดนั้น ได้ยินเสียงต่อสู้จากด้านนอกพี่ใหญ่หงขมวดคิ้ว “ข้าออกไปดูสถานการณ์ก่อน”“พวกเจ้าเป็นใคร!”พี่ใหญ่หงเดินออกมาจากห้อง แผ่พลังขั้นฝึกลมปราณสมบูรณ์พยายามข่มขวัญทั้งสามคนมีหญิงสาวแต่งกายงดงาม รูปร่างสมส่วน ท่าทางอ่อนหวานเดินตามพี่ใหญ่หงออกมาด้วยตอนแรกลู่หยางคิดว่านางเป็นเหยื่อที่ถูกลักพาตัวมา แต่กลับพบว่านางเป็นผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานศิษย์สำนักใบไผ่?“จี้ห้อยคอนี่เจ้าขายให้กับโยมคังใช่หรือไม่?” ซื่อฉันสวดมนต์พุทธคาถาสั้นๆ หนึ่งบท จับคังเว่ยและจี้ห้อยคอออกมา“ใช่แล้ว จะเป็นอย่างไร?” พี่ใหญ่หงขมวดคิ้ว ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องนี้การขายจี้ห้อยคอไม่ผิดกฎหมาย กลางดึกอย่างนี้ไม่นอน พระเอาผู้คุ้มครองสองคนมาหาข้าทำไม?
ลู่หยางหัวเราะเย็นชา “ขายจี้ห้อยคอไม่ผิดกฎหมาย แต่การที่เจ้ายุยงให้คังเว่ยไปหลอกลวงคุณหนูฉงนั้นไม่ถูกต้อง”เขายังมีเหตุผลอีกข้อที่ไม่ได้พูดออกมา จี้ห้อยคอนี่เป็นวัตถุวิเศษ คังเว่ยเป็นเพียงคนธรรมดา แต่กลับซื้อได้ด้วยเงินกู้ จี้ห้อยคอนี้คงไม่ได้มาอย่างสุจริต“พวกเจ้าเป็นใคร แทรกแซงเกินไปแล้ว!” พี่ใหญ่หงอยู่ในวงการมาน
