้าระมัดระวัง?”เซียนอมตะรู้สึกว่านี่คือการแบ่งแยกปฏิบัติ เป็นเซียนที่แม้แต่เด็กอวี้ก็สามารถกำจัดได้ ระดับต ่าเท่าไรเล่า ของแบบนี้จำเป็นต้องระมัดระวังเช่นนี้หรือ“แล้วเซียนให้ของอะไรข้าบ้าง?”“แก่นทองอมตะกับทารกอมตะไง นี่คือของดีที่ทำให้เจ้าไร้เทียมทานในระดับเดียวกัน! ตอนแรกในยุคโบราณ ชื่อเสียงโด่งดังของข้าก็ต้องอาศัยแก่นทองอมตะสร้างออกมา!”
“เจ้าไปสอบถามดู ตอนนั้นมีอัจฉริยะคนไหนเห็นข้าแล้วไม่หวาดกลัวจนหนีตายอย่างผลาญโผลก จิตใจของอัจฉริยะหลายคนถูกข้าทำลายจนป่นปี้……”บำเพ็ญมาถึงวันนี้ ลู่หยางสามารถทำใจสองเรื่องได้แล้ว ด้านหนึ่งฟังเซียนอมตะเล่าผลงานอันยิ่งใหญ่ในยุคโบราณ อีกด้านหนึ่งเอาใจใส่บำเพ็ญกระบวนกระบี่《กระบวนกระบี่สยบเซียน》เป็นกำแพงกำบังระดับเซียน แม้แต่ชั้นแรกก็ค่อนข้างยากเข้าใจ โชคดีที่ลู่หยางเป็นรากฐานกระบี่พรสวรรค์วิถีกระบี่เหนือกว่าคนปกติ ครึ่งชั่วโมงก็เข้าใจแล้ว หากเป็นเมิ่งจิ่งโจว ครึ่งเดือนก็ดูไม่ออกว่าเป็นอะไรกระบวนกระบี่สยบเซียนในส่วนคำนำได้เล่าถึงเส้นทางความคิดของผู้สร้างกระบวนกระบี่เมื่อสร้างกระบวนกระบี่ ลู่หยางเสียงเบาอ่านออกมา:“กระบวนกระบี่นี้เป็นสิ่งที่ข้าเที่ยวท่องโลก แสวงหาร่องรอยเซียนยุคโบราณ ปรารถนาจะประลองกับเซียนยุคโบราณสักครั้ง บังเอิญได้กระบวนกระบี่ที่เหลืออยู่ กระบวนกระบี่ยังคงติดรอยเลือดเซียนจากเบาะแสปลีกย่อย สามารถสันนิษฐานได้ว่า นี่คือกระบวนกระบี่ที่เซียนยุ