ด้ยินศิษย์พี่ใหญ่เล่าว่าบรรพบุรุษหงส์ถูกลู่หยางขุดพบ ใบหน้าก็ยิ่งแสดงอารมณ์หลากหลายอย่างน่าทึ่ง
ศิษย์สืบทอดเหนือกว่าอาจารย์อย่างแท้จริง ไอ้หนูลู่หยางนี่ก่อเรื่องวุ่นวายได้มากกว่าอาจารย์ของมันมากนักอาจารย์ทวดโชคดีที่เกษียณไปแล้ว หากยังดำรงตำแหน่งเจ้าสำนัก คงไม่สามารถรับมือกับความวุ่นวายที่ลู่หยางก่อขึ้นได้……“เจ้าบอกว่า เจ้าเผลอควบคุมสระล้างกระบี่ของสำนักเสียแล้ว?”ศิษย์พี่ใหญ่ฟังรายงานของศิษย์น้องเล็กแล้วถึงกับตกตะลึงหากข้าจำไม่ผิด ข้าบอกให้เจ้าไปที่สระล้างกระบี่เพื่อฝึกชุดกระบี่เจ็ดดาว ไม่ได้บอกให้เจ้าควบคุมสระล้างกระบี่นี่“เป็นอุบัติเหตุ” ลู่หยางย ้าอีกครั้งว่าเรื่องนี้มีสาเหตุอย่างไรก็ตาม แม้จะเป็นอุบัติเหตุ แต่ในเรื่องนี้ลู่หยางไม่มีเหตุในการได้รับ การยึดครองทรัพย์สินของสำนักเป็นของส่วนตัว ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องมีบทลงโทษ“ข้าจำได้ว่าประมุขเคยสัญญากับข้าว่า ข้าสามารถเอาสิ่งใดก็ได้ในสำนักไป มิใช่หรือ?” เจียงเหลียนอี๋ยื่นมือเข้าช่วย แก้ปัญหาให้ศิษย์พี่“เช่นนั้น ข้าขอรับสระล้างกระบี่ได้หรือไม่?”“ย่อมได้”ด้วยวิธีนี้ เรื่องจึงมีเหตุผลขึ้น
ความตั้งใจของศิษย์พี่ใหญ่ก็คือหาเหตุผลเพื่อมอบสระล้างกระบี่แก่ลู่หยางอย่างเป็นทางการสระล้างกระบี่เป็นสิ่งที่ขาดหรือมีก็ได้สำหรับสำนักเวิ่นเต๋า สองพันปีมีผู้บำเพ็ญกระบี่เพียงสองคน ใช้สระล้างกระบี่น้อยมากแต่ไม่อาจมอบให้ศิษย์น้องเล็กโดยตรง เพราะนั่นจะเป็นการ
