ทารกไร้เทียมทานวิ่งเร็วยิ่งนัก ราวกับสายฟ้า ลู่หยางรู้ดีว่าหากเป็นตัวเขาเอง คงไม่มีทางบินเร็วได้ถึงเพียงนี้แต่ไม่ว่าจะเร็วเพียงใดก็ไม่อาจหนีพ้นอุ้งมือของศิษย์พี่ใหญ่ นางเพียงทำท่าคว้าในอากาศ ก็จับทารกไร้เทียมทานที่เกือบจะบินหนีออกนอกสำนักกลับมาได้แม้จะถูกศิษย์พี่ใหญ่จับไว้ ทารกไร้เทียมทานก็ไม่ยอมแพ้พยายามทุกวิถีทางเพื่อหลุดพ้นพันธนาการ: ย่นพื้นที่, วาดคุกใต้ดิน,ใกล้ไกลพริบตา, หมัดอรหันต์ตระกูลลู่… หากคู่ต่อสู้เป็นผู้บำเพ็ญขั้นทารกแรกกำเนิด คงถูกซัดตายไปแล้วน่าเสียดายที่คู่ต่อสู้ไม่ใช่ผู้บำเพ็ญขั้นทารกแรกกำเนิด วิธีการทั้งหมดเหล่านี้จึงไร้ประโยชน์ไม่ว่าจะเป็นการหลบหนีหรือโจมตี เทคนิคทั้งหมดที่ทารกไร้เทียมทานใช้ แม้จะสุดความสามารถ ล้วนไม่อาจต้านทานศิษย์พี่ใหญ่ได้ทารกไร้เทียมทานกำลังจะกางเล็บโจมตีศิษย์พี่ใหญ่ แต่ถูกนางดีดนิ้วเข้าที่หน้าผาก จึงมึนงงและสงบลง
ศิษย์พี่ใหญ่จับขาเล็กๆ ของทารกไร้เทียมทาน แกว่งไปมา ทำท่าครุ่นคิด: “พลังโจมตีเช่นนี้ไม่ธรรมดาเลย เป็นวิธีโจมตีที่ดีทีเดียว”กล่าวจบก็โยนทารกไร้เทียมทานคืนให้ลู่หยาง“แต่นี่ไม่ใช่หนทางที่ถูกต้อง เจ้าต้องฝึกฝนทักษะ พยายามเอาชนะทารกแรกกำเนิดของเจ้าให้ได้”“ขอรับ”เมื่อได้รับวิชายุทธ์สำหรับระดับชั้นนี้แล้ว ลู่หยางก็สงบจิตใจเตรียมฝึกฝนค่ายกลกระบี่ค่ายกลกระบี่เจ็ดดาวที่ได้มาจากเขตแดนโบราณแห่งสร้างสรรค์ถูกเก็บไว้ในแผ่นหยกประจำตัวตลอด ได้นำออกม
