ถียนของอีกฝ่าย แต่อีกฝ่ายไม่สามารถได้รับพลังของทารกแรกกำเนิดได้ แถมบรรพบุรุษของหม่านกู่ยังถูกทารกอมตะซัดเข้าให้หนึ่งยก“เช่นนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นเพราะร่างกายพิเศษของศิษย์น้องเมิ่ง จึงเกิดผลลัพธ์เช่นนี้?”“หยางคุนถงและเด็กตระกูลเมิ่งมีร่างกายที่คล้ายคลึงกัน บางทีอาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ” เซียนอมตะพยักหน้า ต้องรู้ว่าในยุคโบราณนั้นไม่มีรากฐานโสด นี่เป็นร่างกายที่เกิดขึ้นหลังยุคโบราณเจียงเหลียนอี๋นึกถึงจุดจบของหยางคุนถง รู้สึกเสียดายอยู่บ้าง:“น่าเสียดาย ร่างคู่บำเพ็ญหายากยิ่งนัก เพียงแค่ในยุคของพวกเรามีร่างกายประเภทต่างๆ มากมาย ร่างคู่บำเพ็ญจึงปรากฏขึ้น”
“หยางคุนถงถูกสาวๆตัดเป็นชิ้นๆ แม้ในตอนนั้น หากต้องการศึกษาร่างกายของเขาอย่างละเอียดก็ไม่มีโอกาส”หากสามารถค้นคว้าให้กระจ่าง ทฤษฎีวิชาบำเพ็ญก็อาจก้าวไปอีกก้าวเล็กๆจู่ๆ ลู่หยางก็เกิดความคิด: “เดี๋ยวก่อนศิษย์น้องหม่าน เจ้าอย่าหมุนเวียนพลังเลย ข้าจะลองดูว่าจะส่งทารกแรกกำเนิดของข้าเข้าไปในตันเถียนของเจ้าได้หรือไม่”“ได้” แม้จะไม่ค่อยเข้าใจว่าลู่หยางจะทำอะไร แต่หม่านกู่มักจะทำตามที่ลู่หยางบอกเสมอลู่หยางหมุนเวียนวิชายุทธ์ ส่งทารกอมตะไปยังตันเถียนของหม่านกู่“สำเร็จแล้ว!”ลู่หยางดีใจ เป็นไปตามที่คาดไว้จริงๆก่อนที่ทารกอมตะจะแสดงฝีมือซัดทารกแรกกำเนิดของหม่านกู่ลู่หยางรีบเรียกทารกอมตะกลับมาแม้จะทำไม่สำเร็จในการควบคุมทารกอมตะให้อยู่ภายใต้อาณัติแต่การส่งมัน
