าต้องชดใช้จากนั้นก็มีชายหนุ่มอีกสองคนปรากฏตัว บอกว่าวันนี้หากไม่มีคำอธิบายที่ดีก็ไม่จบแน่”“เอ้อโก่วไม่เคยเจอสถานการณ์เช่นนี้ จึงตกใจ ไม่รู้จะทำอย่างไรโชคดีที่เขาจำคำสอนของข้าได้ว่า เป็นคนต้องยุติธรรม ตาต่อตาฟันต่อฟัน หากทำผิดต้องแก้ไข ไม่มีอะไรยอดเยี่ยมไปกว่านี้”“แล้วเกิดอะไรขึ้น?”“จากนั้นเขาก็บอกว่า ข้าได้เห็นร่างกายของเจ้า งั้นเจ้าก็มาดูร่างกายของข้าก็แล้วกัน เช่นนี้จะยุติธรรม จากนั้นก็เริ่มถอดเสื้อผ้า”“สามคนนั้นช่างไม่รู้จักดีชั่ว เห็นเอ้อโก่วไม่ยอมจ่ายลิ่นซือ ก็รุมกันเข้ามาแย่งชิง แต่กลับสู้เอ้อโก่วไม่ได้”
ลู่หยาง: “……”บรรพบุรุษเผ่าม่านยุคโบราณคนนี้ช่างองอาจจริงๆ“พวกเจ้าทำไมมารวมตัวกันที่นี่ กินเลี้ยงกันไม่ชวนข้า?”เมิ่งจิ่งโจวเดินเข้ามาในร้านย่างเนื้ออย่างโผงผาง เหมือนกลับบ้านตัวเองเขาผ่านร้านย่างเนื้อพอดี อยากกินยิ่งนัก พอเข้ามาก็เห็นลู่หยางกับคนอื่นๆ และทารกแรกกำเนิดของหม่านกู่ จึงตกตะลึงไป“โห ศิษย์น้องหม่าน ทารกแรกกำเนิดของเจ้าดูแก่ชอบกล”แถมยังไม่เหมือนเจ้าเลยประโยคหลังเมิ่งจิ่งโจวพยายามอย่างยิ่งที่จะกลั้นไว้ในใจ ไม่พูดออกมาหม่านกู่เก็บทารกแรกกำเนิด กินไม้เสียบเนื้อที่สักการะบรรพบุรุษ อธิบายที่มาของทารกแรกกำเนิด ทำให้เมิ่งจิ่งโจวทึ่งยิ่งนัก“อาศัยพลังของบรรพบุรุษ สมกับเป็นเผ่าม่านยุคโบราณคนสุดท้าย ได้รับการอวยพรจากเลือดเผ่า ทารกแรกกำเนิดมีเอกลักษณ์ยิ่งนัก ข้าเห็นว่าศิษย์น้องห