าลืมทารกไร้เทียมทานหรือ หากเจอสายฟ้าพิบัติที่เจ้าต้านไม่ไหว ทารกไร้เทียมทานก็จะใช้วิธีหนีเป็นการเตือน ปลอดภัยยิ่ง”“……ทารกไร้เทียมทานปลอดภัยแล้ว แล้วข้าล่ะ?”คำถามนี้ค่อนข้างยาก เซียนอมตะคิดไม่ออกว่าจะแก้ปัญหานี้อย่างไรดี“เอ่อ ข้าแสดงตัวให้สายฟ้าพิบัติถอยกลับไป?”“ท่านแน่ใจว่าสายฟ้าพิบัติจะเกรงใจท่าน?”“พูดไม่ได้ สายฟ้าพิบัติแรงๆ จะให้เกียรติข้า เช่น เก้าสายฟ้าสวรรค์อะไรพวกนั้น เจ้าเพียงขั้นทารกแรกกำเนิด แน่นอนว่าล้วนเป็นสายฟ้าพิบัติไม่สำคัญ อาจไม่เคยเห็นข้า”
ลู่หยางส่ายหน้า โยนข้อเสนอของเซียนอมตะทิ้งไปด้านหลังศึกษาวิชายุทธ์ต่อ“‘วิชาทนทุกข์ภัยนับหมื่น’ วิชายุทธ์เฉพาะสำหรับฝึกฝนทารกแรกกำเนิด หากฝึกจนชำนาญ ทารกแรกกำเนิดจะไม่ตายไม่สลายคงอยู่ตลอดกาล แม้ดาวตกทั้งหลายพิบัติใหญ่มากระหน ่าก็ไม่มีอันตรายแม้แต่น้อย”ลู่หยางอุทานด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าวิชายุทธ์ระดับสูงเช่นนี้จะวางอยู่บนชั้นวางหนังสือเฉยๆ หากฝึกสำเร็จ ดูเหมือนจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าทารกไร้เทียมทานของเขาเสียอีกเขาเงยหน้าดูครู่หนึ่ง ยืนยันว่าที่นี่ไม่ใช่ “เขตอวี้จือ” จึงอ่านต่อว่าวิชานี้ฝึกฝนอย่างไร“หากต้องการฝึกฝนทารกแรกกำเนิดที่ไม่ตายไม่สลาย ต้องผ่านทุกข์ภัยนับหมื่นก่อน”“……แม่เจ้า ที่แท้เป็นวิชายุทธ์ในทฤษฎี” ลู่หยางอุทานอย่างไร้เรี่ยวแรง นึกได้ว่ายังมีวิชายุทธ์อีกประเภทหนึ่งมีวิชายุทธ์ประเภทหนึ่งเรียกว่าวิชายุทธ์ในทฤษฎี ในทางทฤษฎีทำแบบน
