ลู่หยางถึงกับสงสัยว่าศิษย์พี่ที่ตะโกนเรื่องรูปไท้จี๋นั้นเป็นหน้าม้าที่เมิ่งเฒ่าจ้างมาหรือไม่เจียงเหลียนอี๋มองดูแล้วอดชื่นชมไม่ได้ นางในยุคโบราณได้พบเจอผู้มีพรสวรรค์และอัจฉริยะมากมาย ก็เพิ่งเคยได้ยินเรื่องรูปไท้จี๋ที่เป็นหยางกับหยางเป็นครั้งแรก นี่คือแนวคิดการบำเพ็ญหลังจากผ่านไป 300,000 ปีหรือ?ไม่แปลกที่ตระกูลหงส์ในปัจจุบันตกต ่ากว่ามนุษย์ ความคิดก็ไม่ก้าวหน้าเท่ามนุษย์ปรากฏการณ์อัศจรรย์อื่นๆ นั้น เมิ่งจิ่งโจวจ่ายเงินซื้อมา แต่สองทารกแรกกำเนิดรวมเป็นรูปไท้จี๋หยางล้วนนั้นเป็นปรากฏการณ์อัศจรรย์ของจริงแท้แน่นอนลู่หยางรู้สึกดีใจที่ตอนทะลวงขั้นทารกแรกกำเนิดของตนไม่มีปรากฏการณ์อัศจรรย์ใดๆ หากมีจริง อาจจะเป็นทารกอมตะจับทารกตนเองทุบตีน่าอับอายอย่างยิ่งอ๊ะ ไม่ใช่ นั่นเป็นรองประมุขลู่น่ะที่น่าอับอาย ไม่เกี่ยวกับเขา
เจียงเหลียนอี๋ขบคิด สังเกตเห็นความแตกต่างอีกอย่างหนึ่งของเมิ่งจิ่งโจว: “เป็นครั้งแรกที่เห็นคนมีทารกแรกกำเนิดสองดวง”ลู่หยางสงสัย: “ในยุคโบราณไม่มีผู้บำเพ็ญคนใดฝึกฝนจนได้แก่นทองสองดวงหรือ?”เจียงเหลียนอี๋ส่ายหน้าเบาๆ: “ในขั้นแก่นทองคำก็มีสองสามคนที่ฝึกฝนจนได้แก่นทองสองดวง แต่แก่นทองทั้งสองดวงนั้นมีคุณสมบัติแตกต่างกัน เมื่อบำเพ็ญจนถึงขั้นทารกแรกกำเนิด ตามกฎการรักษาสมดุลหยินหยาง จะรวมเป็นแก่นทองดวงเดียว แล้วจึงทำลายแก่นเกิดทารก กลายเป็นทารกแรกกำเนิด”“เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมขั้นทารกแรกกำเน
