“ไม่ละ ไม่ละ ข้าอยู่ในสำนักก็พอ แล้วผู้นี้คือ……” โจวลู่ลู่สังเกตเห็นหญิงสาวนิ่งขรึมที่อยู่ข้างลู่หยางตามกฎแล้ว คนนอกไม่อาจเข้าหอคัมภีร์ได้“นี่คือแขกที่ศิษย์พี่ใหญ่เชิญมา บอกว่ามาดูหอคัมภีร์ นี่คือบันทึกที่ศิษย์พี่ใหญ่เขียนให้” ลู่หยางแนะนำเมื่อเห็นบันทึกของศิษย์พี่ใหญ่แล้ว โจวลู่ลู่ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก“งั้นพวกเจ้าเข้าไปเถิด อย่าลืมระวังอย่าทำหนังสือเสียหาย”“ได้”สองคนมาถึงชั้นที่สองของหอคัมภีร์ ที่นี่เก็บวิชายุทธ์ขั้นแก่นทองคำและขั้นทารกแรกกำเนิด ครั้งก่อนเมื่อลู่หยางเขียน ‘คัมภีร์เปิดใจเห็นธรรมชาติ’ ภาคแก่นทองคำ ก็ใช้เวลาอยู่ที่นี่เต็มหนึ่งเดือนกว่าจะเขียนเสร็จ“ผู้อาวุโสลองดูตามอัธยาศัย ข้าจะไปศึกษาวิชายุทธ์ก่อน” ลู่หยางชั่วคราวบอกลาเจียงเหลียนอี๋หลังจากลู่หยางจากไป เจียงเหลียนอี๋ดูวิชายุทธ์ที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนอย่างมีความสุข รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของยุคสมัยที่สดใหม่ทุกวัน“‘วิชาร่างพระอาทิตย์’ ‘วิชานกกระเรียนร้อง’ ‘วิชาทำไร่’……อืมหนังสือเล่มนี้ทำไมถูกซ่อนไว้?”
นางสังเกตเห็นว่าวิชายุทธ์ที่ตู้หนังสือทางตะวันออกชั้นล่างสุดมักไม่ค่อยมีคนมาดู อาจเป็นวิชายุทธ์ที่พบเห็นได้ทั่วไปที่สุด มีฝุ่นเกาะอยู่บนหนังสือหนาชั้นหนึ่งเมื่อปัดวิชายุทธ์เหล่านี้ออก จะพบว่าด้านหลังวิชายุทธ์มีช่องลับซ่อนอยู่ ยากที่จะพบเจอเจียงเหลียนอี๋เปิดช่องลับ พบว่าในช่องลับมีหนังสืออยู่เล่มหนึ่ง“‘หนังสือต้องห้ามเปลี่ยนร่
