้าค่า ความแตกต่างห่างชั้นอย่างมากถึงตอนนี้แล้ว เขาก็ได้แต่สู้โดยไม่คิดถอย……บนลานฟ้า ลู่หยางและโจวหยุนอู๋เห็นกึ่งเซียนทั้งสองคนกำลังจะปะทะกัน ไม่คิดอะไรมาก กระโดดลงจากลานฟ้าทันที“ระบำรันสืออว่านฉืออู่!” โจวเทียนเริ่มเต้นรำ ทุกย่างก้าวแฝงไว้ด้วยการทำลายล้างและความพินาศ ทั้งเมืองปีศาจสั่นสะเทือน ราวกับวันสิ้นโลกจริงๆ!เมื่อเทียบกับการควบคุมโจวหยุนอู๋ให้ระบำแล้ว พลังของท่านี้แตกต่างกันราวฟ้ากับดินคลื่นยักษ์ก่อตัวเป็นพายุน ้า พายุน ้าแปดสายอยู่ในตำแหน่งแปดทิศ ปิดกั้นทุกเส้นทางหนีเจียงเหลียนอี๋ยื่นนิ้วเรียวยาวออกมา หยิบขลุ่ยหยกออกมา นี่คือขลุ่ยหยกที่แขวนไว้บนกำแพงชั้นที่สี่ของโบราณสุสาน แสดงให้เห็นถึงความรักของเจียงเหลียนอี๋ที่มีต่อขลุ่ยหยกริมฝีปากแดงจรดรูเป่า ปลายนิ้วอยู่บนช่องนิ้ว หลับตาครุ่นคิดผมยาวพลิ้วไหวในลมอ่อน เป่าอย่างเคลิบเคลิ้ม
เสียงขลุ่ยใสกระจ่างแทรกผ่านการปิดกั้นของพายุน ้าทั้งแปด ราวกับทั้งโลกเงียบสงบลง ไม่มีเสียงใดๆ หลงเหลือหากพายุน ้าทั้งแปดคือการเคลื่อนไหวที่สุดขีด เสียงขลุ่ยใสกระจ่างคือความเงียบที่สุดขั้วเมื่อการเคลื่อนไหวพบกับความเงียบกรอบๆ——อุณหภูมิลดลงฉับพลัน พายุน ้าทั้งแปดเริ่มกลายเป็นน ้าแข็งจากโคน ในพริบตาพายุทั้งสายกลายเป็นเสาน ้าแข็ง อุณหภูมิในเขตปีศาจลดลงถึงศูนย์องศา ผู้บำเพ็ญที่ยืนดูพ่นไอขาวจากปาก“ไป!”เจียงเหลียนอี๋วางขลุ่ยหยก นิ้วชี้งอ ยกขึ้นด้านบน พายุน ้าท
