็นการต่อสู้ระดับกึ่งเซียน มาเมืองปีศาจครั้งนี้คุ้มค่า ถ้ามีการตั้งประเทศอีกก็จะมาดูอีก
“นี่คือวิธีการหนึ่งในการใช้ผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าผู้แข็งแกร่งรังแกผู้อ่อนแอ” เซียนอมตะอธิบายให้ลู่หยางฟัง คนทั่วไปดูแค่ความสนุก ผู้ชำนาญดูหลักการ ทั้งงานมีเพียงนางที่มองเห็นกระบวนการต่อสู้ของทั้งสองได้อย่างชัดเจน“ผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าผู้แข็งแกร่งรังแกผู้อ่อนแอไม่เพียงแค่การควบคุมคน พลังวิเศษ คาถา วัตถุ… ล้วนอยู่ในขอบเขตการควบคุม”“เหลียนอี๋ควบคุมพายุน ้าของโจวเทียน โจวเทียนควบคุมพื้นที่ล้วนเป็นตัวอย่าง”สีหน้าลู่หยางแปลกๆ นึกถึงผู้ทรงพลังยุคโบราณที่ดับสูญไปแล้ว“ฟังแล้วคล้ายวิชาคำพูดเป็นกฎไม่น้อยเลย?”“ก็ยังมีความแตกต่างอยู่ ผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าผู้แข็งแกร่งรังแกผู้อ่อนแอควบคุมได้เฉพาะสิ่งที่อ่อนแอกว่าตน แต่วิชาคำพูดเป็นกฎสามารถควบคุมแม้กระทั่งสิ่งที่แข็งแกร่งกว่า น่าเสียดายจริงๆดั้งเดิมอีกฝ่ายมีโอกาสเป็นเซียนไม่น้อย อาจจะเป็นผลของการบำเพ็ญวิชาคำพูดเป็นกฎหรืออะไรทำนองนี้ ซึ่งไม่ขัดกับผลของการบำเพ็ญของเซียนฉี่หลิน”“แต่น่าเสียดาย ไม่รู้จักควบคุมปาก”เซียนอมตะส่ายหน้าอย่างเสียดาย ระลึกถึงคู่แข่งในอดีต
ท่านเจ้าเผ่าจิ่นรู้สึกเสียดายอย่างยิ่ง การต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้จิ่นเล็กไม่ได้มาชม ได้แต่ฟังตนบรรยาย… เดี๋ยวนะ บรรยาย?ใบหน้าท่านเจ้าเผ่าจิ่นซีดขาวในทันที จิ่นน้อยกำชับให้เขาใช้ลูกแก้วบันทึกภาพบันทึกเอา