“ข้าคือหนึ่งในสี่เทพผู้ปกครองสวรรค์แห่งลัทธิสวรรค์ มหาเทพผู้ดับสูญและเกิดใหม่แห่งทิศใต้ เจียงเหลียนอี๋”เมื่อเจียงเหลียนอี๋แนะนำตัว เสียงของนางแผ่วเบา ในจังหวะที่นางเปิดหมวกคลุม ทั้งลานเงียบกริบราวกับไม่มีเสียงใดเล็ดลอด การแนะนำตัวของเจียงเหลียนอี๋จึงถูกได้ยินอย่างชัดเจน“บรรพบุรุษตระกูลหงส์?!”“ข้าไม่ได้มองผิดใช่หรือไม่ นั่นคือท่านเจียง ท่านเจียงเหลียนอี๋ผู้เป็นหนึ่งในบรรพบุรุษทั้งสองของตระกูลปีศาจ!”“ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่านางสิ้นชีพแล้วหรือ นางยังมีชีวิตอยู่หรือนี่?”ทั้งสองผู้นำระดับสูงของลัทธิจิ่วอิ่วถอนหายใจด้วยความโล่งอกสือฮว่ากู๋ยังโบกมือใหญ่ด้วยท่าทีมั่นใจ “ข้าเคยพูดไปแล้วใช่ไหมว่าข้าเคยพูดคุยกับรองประมุขลู่ และได้ทดสอบด้วยความลับยุคโบราณรวมถึงใช้คาถาตรวจคำลวง ตัวตนของเขาเป็นของจริง!”“ข้าคิดว่าเป็นเพราะท่านโจวเทียนจนมุมเลยพูดเช่นนั้น!”
ตลอดทั่วทั้งลานเกิดความโกลาหล ไม่เพียงแต่ผู้บำเพ็ญทั่วไปแม้แต่ผู้บำเพ็ญชื่อดังมานานก็ยังลุกจากที่นั่ง จ้องมองเจียงเหลียนอี๋อย่างแน่วแน่ หวังจะจารึกภาพนี้ไว้ในความทรงจำตระกูลพุทธ, แคว้นต้าเซี่ย และผู้บำเพ็ญตระกูลมนุษย์ แม้จะไม่เคยเห็นรูปร่างของเจียงเหลียนอี๋มาก่อน แต่ก็เคยได้ยินชื่อเสียงของนางแล้วนี่คือตัวตนที่มีชื่อเสียงโด่งดังตั้งแต่ยุคโบราณ เหนือกว่าโจวเทียนมากนัก ผ่านการตกตะกอนทางประวัติศาสตร์สามแสนปีกลายเป็นสิ่งที่ตระกูลปีศาจเคารพศรัทธาคล้ายควา
