“ก็แค่ชื่อฟังดูน่ากลัว แท้จริงแล้วก็ธรรมดา”“เซียนอิงเทียนเคยสอนว่า ในฐานะผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติหรือกึ่งเซียน พลังของท่าจะมีแค่ไหนก็ตาม ชื่อของท่าต้องฟังดูให้น่ากลัว ให้ความรู้สึกว่าร้ายกาจมาก นี่เรียกว่าชิงความได้เปรียบด้วยคำพูด”
“ข้าไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ ท่าที่ใช้ได้ผลก็พอแล้ว ส่วนชื่อนั้น ตั้งอะไรก็ได้”ลู่หยาง: “……”คลื่นน ้าท่วมใหญ่รวมตัวและวนเวียนในอากาศ ยิ่งสี่ปีกกระพือเร็วเท่าไร น ้าท่วมก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้นสุดท้าย น ้าท่วมมากมายจนบดบังฟ้าดิน หนาทึบกว่าเมฆดำหากน ้าทั้งหมดนี้ไหลลงมา จะท่วมลานฟ้าทั้งหมดอย่างแน่นอนขอบเขตของคลื่นน ้าใหญ่เกินไป แม้อยากบินหนีก็หนีไม่ทัน!“ไป!”โจวเทียนกระพือสี่ปีก คลื่นน ้าท่วมใหญ่สูญเสียแรงยกตัว ตกลงมาใส่ลานฟ้าเสียงดังสนั่นเซียนอมตะไม่หวั่นแม้แต่น้อย ใช้นิ้วชี้จิ้มที่จุดหนึ่งในอากาศ เกิดเสียง “พัวะ” ความชื้นในอากาศหายไปทันที ราวกับมีมือล่องหนยักษ์พุ่งทวนกระแส กวาดความชื้นทั้งหมดเหนือศีรษะเซียนอมตะไปรวมถึงคลื่นน ้าท่วมใหญ่ด้วย“ดรรชนีเลี่ยงวารี”“เป็นไปได้อย่างไร!”โจวเทียนตาโตด้วยความแปลกใจ กระบวนท่าอันภาคภูมิใจของเขาถูกทำลายง่ายดายเช่นนี้?
ดรรชนีเลี่ยงวารี?คาถาชนิดนี้สูญหายไปนานแล้ว มีเพียงผู้บำเพ็ญยุคโบราณเท่านั้นที่รู้ อีกฝ่ายมาจากยุคโบราณจริงๆ หรือ?“แย่แล้ว!”เหนือศีรษะเซียนอมตะไม่เพียงมีคลื่นน ้าท่วมใหญ่ แต่ยังมีโจวเทียนอีกด้วย!โจวเทียนรู้สึกถึงควา
