พนี้แล้วกระซิบกระซาบกันไม่หยุด“เทียบได้กับศิษย์น้องอวิ๊นในขั้นแก่นทองหรือยัง?”“พอๆ กันได้”มือใหญ่หายไป ฝุ่นควันคลุ้ง มองไม่เห็นสถานการณ์บนลานฟ้าลานฟ้ามีอาคมตั้งไว้ ไม่อาจใช้จิตตรวจสอบได้“โจวหยุนอู๋ตายหรือยัง?”“เขายังเคลื่อนไหวอยู่ ยังมีชีวิต!”แต่เดิมผู้คนล้วนคาดเดาว่าใครจะชนะแต่หลังจากการใช้ฝ่ามือหุบเขา คนเพียงแต่สงสัยว่าโจวหยุนอู๋ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ยังมีชีวิตก็ถือว่าดีแล้ว“อย่าคิดว่าจะชนะข้านะ ข้ายังมีชีวิตอยู่”
ปีกสั่นสะเทือน กำจัดฝุ่นควัน โจวหยุนอู๋ดูสดชื่นกระปรี้กระเปร่าบาดเจ็บเบากว่าที่ทุกคนคาดคิด“ทะลุสู่ขั้นทารกแรกกำเนิดแล้วหรือ?”ลู่หยางควบคุมสนามรบได้อย่างดีเยี่ยม เขาสังเกตเห็นว่าหลังจากใช้ฝ่ามือหมู่บ้าน โจวหยุนอู๋มีการระเบิดพลังแปลกประหลาดบรรเทาการโจมตีส่วนใหญ่นี่คือการทะลุสู่ขั้นทารกแรกกำเนิดในยามคับขัน“เจ้าช่างมีหูตาไว”โจวหยุนอู๋วางมาดไม่สนใจ แต่ความจริงกลับหวาดกลัวไม่น้อยหากไม่ได้ทะลุขั้นในยามคับขัน คงม้วนเสื่อตายใต้ฝ่ามือนั้นด้วยความเลือดเย็นของอาจารย์ คงไม่สนใจความเป็นความตายของเขา“เป็นไง ข้าอยากดูว่าเจ้าจะสู้อย่างไร!”โจวหยุนอู๋ยึดความได้เปรียบอีกครั้ง ท่าเมื่อครู่สูบพลังวิเศษของอีกฝ่ายจนหมด อีกฝ่ายเหลือเพียงลมหายใจรวยริน ไม่น่าเป็นภัยตนเองจะไม่ให้โอกาสอีกฝ่ายกินยาลูกกลอนอีกแน่ในทางกลับกัน ตนเองเพิ่งทะลุขั้น พลังวิเศษเต็มเปี่ยมสถานการณ์พลิกกลับ
“ฮึ”ลู่หยางอดส่ายหน้าห
