“พระธรรมาจารย์ฉินเหยวี่ยนช่างโหดร้ายเกินไปแล้ว เมื่อครั้งท่านยังหนุ่มยังถือใบรับรองปลอมเที่ยวรับบริจาคทั่วแคว้นต้าเซี่ย จนถูกทางการจับได้ เกือบต้องถูกจำคุกในข้อหาครอบครองเอกสารราชการปลอม ถ้าไม่ใช่ข้าออกหน้าช่วยอธิบาย ทางการคงไม่ยอมปล่อยเรื่องความผิดฐานครอบครองเอกสารปลอมของท่านไปหรอก”แคว้นต้าเซี่ยมีข้อกำหนดเข้มงวดเรื่องคุณสมบัติของพระและนักพรตมาก ไม่ว่าจะเป็นพระจากประเทศพุทธ หรือศิษย์จากวัดเสวียนคงก็ถูกปฏิบัติเสมอกัน ทุกคนต้องผ่านการสอบและการตรวจสอบ ถือใบรับรองที่ได้รับการยอมรับจากราชสำนักจึงจะเป็นพระที่ถูกต้องตามกฎหมายหลังได้รับการรับรองแล้ว จึงจะรับบริจาคและทำพิธีได้ ไม่เช่นนั้นถือเป็นการกระทำผิดกฎหมายพระธรรมาจารย์ฉินเหยวี่ยนเมื่อครั้งยังหนุ่มมาเผยแพร่พุทธศาสนาในแคว้นต้าเซี่ย สิ่งแรกที่ต้องทำคือขอรับใบรับรองเมื่อได้ยินเรื่องนี้ พระธรรมาจารย์ฉินเหยวี่ยนนั่งไม่ติด: “ถ้าไม่ใช่เพราะท่านบอกข้าว่าการมาเผยแพร่ศาสนาในแคว้นต้าเซี่ยต้องมีใบรับรอง แล้วขายใบปลอมให้ข้า จะเป็นไปได้อย่างไรที่ข้าจะถูกเจ้าหน้าที่จับกุม”
ผู้อาวุโสใหญ่อธิบายอย่างมีเหตุผล: “เจ้านั่นแหละที่มาหาข้าก่อน บอกว่าชาวแคว้นต้าเซี่ยดำรงชีวิตอย่างยากลำบาก ปราชาชนอยู่ในความทุกข์ยาก เจ้ามาแคว้นต้าเซี่ยเพื่อช่วยปราชาชนให้พ้นจากความทุกข์ยาก นำพวกเขาไปสู่ประเทศพุทธให้สวดมนต์ออกบวช”“ข้าบอกว่าชาวแคว้นต้าเซี่ยมีชีวิตที่ดีกว่าในประเทศพุ
