ีศาจ ตระกูลหงส์ตระกูลฉงฉี… ล้วนมีคนรู้จัก“จิ่นน้อยไม่อยู่เหรอ?”ผู้อาวุโสใหญ่สังเกตเห็นที่นั่งของท่านเจ้าเผ่าจิ่นว่างเปล่า รู้สึกแปลกใจ งานเปิดประเทศปีศาจยิ่งใหญ่ขนาดนี้ไม่มาเหรอ?“ท่านรู้จักท่านเจ้าเผ่าจิ่นด้วยหรือ?” เอ้าหลี่อดไม่ได้ที่จะถามอีก
“รู้จักสิ ไม่รู้จักได้อย่างไร ตอนนั้นจิ่นน้อยหลงเข้าไปในลัทธิมารก็เป็นศิษย์ทั้งเก้าแห่งสำนักเวิ่นเต๋าของพวกเราที่ลงมือช่วยเหลือทันเวลา ช่วยเขาออกมาจากลัทธิมารได้”เอ้าหลี่ยิ่งสงสัย: “ลัทธิมารไหนเหรอ?”“ชินจิ้วเนี่ยน หุบปากซะ!”ท่านเจ้าเผ่าจิ่นเหนื่อยจนหอบแฮก มาถึงช้า ได้ยินผู้อาวุโสใหญ่พูดถึงเรื่องนี้ จึงเตือนด้วยสายตาสองคืนก่อน เขาได้พบกับเจียงเหลียนอี๋ จากนั้นก็รีบกลับไปพบบรรพบุรุษ บรรพบุรุษทราบว่าเจียงเหลียนอี๋ปรากฏตัวอีกครั้ง จึงรู้สึกว่าอาจเกิดเหตุไม่คาดฝันในงานเปิดประเทศ สั่งให้เขารีบกลับไปร่วมงานตระกูลฉงฉีกับตระกูลต้อเจียงอยู่ห่างกันเกือบครึ่งของเขตปีศาจท่านเจ้าเผ่าจิ่นเหนื่อยจนแทบตาย จึงมาทันพอดีพอมาถึงก็ได้ยินผู้อาวุโสใหญ่เปิดเผยประวัติดำมืดของเขาท่านเจ้าเผ่าจิ่นอายุเพียงเก้าร้อยกว่าปี นับว่ายังเด็กในบรรดาผู้นำองค์กรใหญ่เก้าร้อยปีก่อน เขายังอยู่แค่ขั้นทารกแรกกำเนิด รู้สึกว่าภายในตระกูลฉงฉีเหมือนน ้านิ่ง ความคิดหยุดนิ่ง หากเป็นเช่นนี้ต่อไป คงจะยิ่งยากจนลง
เพื่อหาทางออก เขาจึงจากบ้านเกิด ลักลอบเข้าแคว้นต้าเซี่ยเนื่องจากไม่มีฐานะที่ถูกต้อง
