“ยังมีอีกเรื่องที่เจ้าต้องจัดการ”ต้อเจียงยุคโบราณโยนป้ายคำสั่งชิ้นหนึ่งให้ผู้อาวุโสตระกูลต้อเจียง ชายชรารีบรับไว้ จึงไม่ทำให้ป้ายคำสั่งตกลงพื้น“พวกเจ้าทั้งสองเห็นป้ายหยกหงส์ที่ตระกูลหงส์ มันมีชื่อว่าคำสั่งหงส์ พบคำสั่งหงส์เท่ากับพบเจียงเหลียนอี๋”“นี่คือคำสั่งต้อเจียงที่ข้าหลอมสร้าง พบป้ายคำสั่งนี้เท่ากับพบข้าภายในบรรจุพลังของผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าของข้า”“งานเปิดประเทศกำลังจะมาถึง นี่ไม่เพียงเป็นการสถาปนาประเทศ แต่ยังเป็นการแสดงอำนาจ มันสำคัญอย่างยิ่งต่อการพัฒนาของประเทศปีศาจในอนาคต และต่อมุมมองของผู้คนที่มีต่อประเทศปีศาจ เมื่อถึงเวลานั้น กลุ่มผู้มีอิทธิพลทุกฝ่ายจะอยู่ที่นั่น เป็นโอกาสเหมาะที่จะให้พวกเขาได้เห็นพลังของประเทศปีศาจของเรา”ต้อเจียงยุคโบราณกล่าวช้าๆ “หากต้องการแสดงอำนาจ วิธีที่ดีที่สุดคือหาคนมาเป็นแพะ”“ประเทศปีศาจของเรารากฐานยังไม่มั่นคง ไม่ควรสร้างศัตรูตอนนี้ หรือยั่วยุกลุ่มผู้มีอิทธิพลต่างๆ”
“ลัทธิสวรรค์กำลังมาแรงในช่วงนี้ อ้างว่านำโดยเทพถั่ว มาจากสวรรค์ยุคโบราณ น่าขันที่ผู้คนต่างเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง”“ลัทธิสวรรค์ที่ว่านี้คือแพะที่เหมาะสมที่สุด มีชื่อเสียงพอ พลังโดยรวมธรรมดา และยังเป็นของปลอม”ผู้อาวุโสตระกูลต้อเจียงทำหน้าเศร้า “แต่พวกเราจะไปหาลัทธิสวรรค์ที่ไหน?”ต้อเจียงยุคโบราณมองทายาทของตนด้วยสายตาผิดหวัง“จำเป็นด้วยหรือที่ต้องไปหา หาคนมาแสดงสักคนก็พอ”“พวกมันมีตัวตนปลอ
