หลินจริงๆ
โดยทั่วไปปีศาจจะไม่รู้จักเจียงเหลียนอี๋ แต่ท่านเจ้าเผ่าจิ่นในฐานะหัวหน้าตระกูลฉงฉีไม่มีทางที่จะไม่รู้จักนางหากเซียนจากมารมีภาพลักษณ์ที่ไม่แน่ชัด บรรพบุรุษมังกรและหงส์ก็คือผู้แข็งแกร่งสูงสุดของเผ่าปีศาจ เป็นบุคคลในอุดมคติของปีศาจทั้งปวง ทั้งสองมีอิทธิพลอย่างมากในหมู่ปีศาจชื่อเสียงของต้อเจียงยุคโบราณเป็นที่เลื่องลือ แต่เมื่อเทียบกับสองท่านนี้ ก็ยังด้อยกว่าอยู่บ้างบรรพบุรุษมังกรและหงส์เคยเข้าร่วมสงครามชิงความเป็นเซียนแม้จะพ่ายแพ้แต่ก็ยังสง่างามต้อเจียงยุคโบราณแม้แต่คุณสมบัติในการเข้าร่วมสงครามชิงความเป็นเซียนยังไม่มี ความแตกต่างเห็นได้ชัดหากมีเซียนน้อยอยู่ด้วย เจ้าเผ่าจิ่นคงไม่ต้องขอความเมตตาปัญหาคือตอนนี้ไม่มีใครมาเป็นที่พึ่งให้เขา เซียนน้อยได้ยินว่าต้อเจียงยุคโบราณประกาศตนเป็นจักรพรรดิ ยังไม่มีความสนใจที่จะมา เขาจะทำตัวแข็งกร้าวต่อหน้าผู้ยิ่งใหญ่ระดับเดียวกับเจียงเหลียนอี๋ไปทำไม เขาจะได้อะไร ได้แค่ความปรานีให้ตายอย่างสงบหรือ?
อีกอย่างหนึ่ง ความขัดแย้งระหว่างเจียงเหลียนอี๋กับเซียนน้อยอยู่ที่เซียนฉี่หลิน นั่นเป็นความขัดแย้งภายในครอบครัว หรือพูดอีกอย่างคือความขัดแย้งระหว่างภรรยากับชู้ เขาจะเข้าไปยุ่งทำไมตระกูลฉงฉียากจนขนาดนี้ ในฐานะหัวหน้าเผ่า เขามีวิธีการเอาตัวรอดของตัวเองควรโหดก็โหด ควรอ่อนน้อมก็อ่อนน้อมท่านเจ้าเผ่าจิ่นอดที่จะถอนหายใจมิได้ เซียนน้อยพูดถูกแล้วการแย่งชิงยุคทอ
