ทีราวกับรู้มากมาย ชื่นชมว่า “ชื่อนี้ตั้งได้ดีมาก ตามหลักวิชาโชคลาภแล้วชื่อของเจ้าเหมือนกับบรรพบุรุษตระกูลหงส์ จะสามารถรับโชคลาภจากบรรพบุรุษตระกูลหงส์ได้ ช่วยในการบำเพ็ญของเจ้าอย่างมากวันหน้าก้าวสู่ขั้นข้ามพิบัติก็ไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้เลย”เจียงเหลียนอี๋ลังเลเล็กน้อย นึกถึงสิ่งที่เซียนอมตะและลู่หยางพูดระหว่างทาง ว่าคนของสำนักเวิ่นเต๋าล้วนเชื่อถือได้มาก นางจึงถอดหมวกคลุม เผยใบหน้างดงามที่แท้จริง“บรรพบุรุษตระกูลหงส์!!!”ผู้อาวุโสใหญ่เบิกตากว้าง สะดุ้งเฮือก ควบคุมเสียงไม่ได้ พลันเอ่ยดังลั่น ถอยหลังไปสามก้าวตอนเขาหนุ่มๆ เคยแอบไปเยี่ยมชมสุสานโบราณของตระกูลหงส์เคยเห็นรูปปั้นของบรรพบุรุษตระกูลหงส์ความที่ศิษย์พี่คนที่สามสามารถเข้าออกสุสานโบราณของเผ่าต่างๆ ได้อย่างอิสระ ประสบการณ์และแผนที่ที่ผู้อาวุโสใหญ่ถ่ายทอดให้มีประโยชน์อย่างมากผู้อาวุโสที่เจ็ดไม่พอใจ หันไปมองผู้อาวุโสใหญ่ “ข้าก็รู้ว่านางมีชื่อเดียวกับบรรพบุรุษตระกูลหงส์”“นางคือบรรพบุรุษตระกูลหงส์! ข้าเคยเห็นรูปปั้นของนางที่ตระกูลหงส์!”
ผู้อาวุโสที่เจ็ดหัวเราะลั่น ไม่เชื่อ “พี่ใหญ่ช่างตลก…”ทันใดนั้นเขาก็ตาเหลือก ล้มฮวบลงบนพื้น ตกใจจนหมดสติเมื่อกี้เขาพูดอะไรไป พูดว่าบรรพบุรุษตระกูลหงส์มีปัญหาเรื่องการบำเพ็ญแล้วให้มาหาเขา?สองสามวินาทีต่อมา ผู้อาวุโสที่เจ็ดฟื้นขึ้นมา แต่ยังคงเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ สงสัยว่าตนกำลังฝัน จึงตบหน้าตัวเองสองค
