งความดุร้าย เผ่าปีศาจส่วนใหญ่ได้เข้าร่วมประเทศปีศาจแล้ว ต้อเจียงยุคโบราณรวบรวมเขตปีศาจเป็นเรื่องแน่นอนแล้ว ตระกูลมังกรและตระกูลหงส์มองไม่ออกถึงสถานการณ์ยังกล้าดื้อดึง ตัวเองมีความหวังดีชักชวนให้พวกเขารีบเข้าร่วมประเทศปีศาจ แต่กลับถูกปฏิบัติเช่นนี้ช่างไม่รู้ว่าตัวอักษร “ตาย” เขียนอย่างไร!“ฮ่าๆ ที่นี่คึกคักจังนะ?”เสียงหัวเราะสดใสดังมาจากท้องฟ้า พลังอำนาจจากภายนอกเขตปีศาจมาถึงที่นี่!“นี่ไม่ใช่งูเก้าหัวหรอกหรือ ท่านเคยถูกข้าขังในดินแดนลับตั้งห้าปี จำได้ไหม? พวกเราไม่ได้เจอกันเกือบพันปีแล้วใช่ไหม?”“คนจากตระกูลเทาเที่ยคนนั้น เจ้าชื่ออะไรนะ จำข้าได้ไหม ข้าเคยซัดเจ้าด้วยนะ!”เมิ่งจิ่งโจวฟังเสียงนี้แล้วคุ้นหู เงยหน้าขึ้นก็พบว่าเป็นอาจารย์
ผู้อาวุโสสามนั่งอยู่บนเมฆ หัวเราะร่านับข้อเสียของหัวหน้าเผ่าจิ้วอิงและปีศาจอื่นๆนอกจากผู้อาวุโสที่สาม ยังมีผู้อาวุโสใหญ่ ผู้อาวุโสที่สี่ ผู้อาวุโสที่ห้า ผู้อาวุโสที่เจ็ดผู้อาวุโสสำนักเวิ่นเต๋ามากกว่าครึ่งมาถึงดินแดนลับหมิงหวา“มาถึงสักที” ศิษย์พี่คนที่สามถอนหายใจโล่งอก นางเห็นว่าเหตุการณ์มีแนวโน้มจะเลวร้ายลง จึงติดต่อศิษย์พี่ใหญ่ สอบถามว่าควรทำอย่างไรศิษย์พี่ใหญ่ตอบกลับสั้นๆ: ข้าจะส่งคนไปดึงความสนใจพอดีการสถาปนาประเทศปีศาจใกล้จะถึง ทุกสำนักใหญ่ในโลกผู้บำเพ็ญต่างส่งคนมา สำนักเวิ่นเต๋าก็ไม่เว้น ศิษย์พี่ใหญ่จึงให้ผู้อาวุโสที่ไปชมพิธีสถาปนาประเทศปีศาจช่วยลู่หยาง
