บทที่ 251 ภายใต้คลื่นลม

หลังจากเรื่องนิกายขงจื๊อและนิกายพุทธะ แผ่นดินใหญ่ตกอยู่ในความสงบชั่วครู่ ก่อนหน้านั้น ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา มีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นในหลายพื้นที่ ที่สำคัญ ศิษย์ของศาลาเฉาถัง มักถูกยั่วยุอยู่เสมอ! ตอนนี้ เข้าสู่ความสงบแล้ว ซึ่งบางคนก็ไม่ค่อยชิน แต่ว่า มีเพียงกองกำลังยักษ์ใหญ่เท่านั้น ที่ยังมีวาระซ่อนเร้นอยู่ นี่คือความสงบก่อนเกิดพายุ… วันอันสงบสุขนี้ คงอยู่ได้ไม่นานแน่นอน ดังนั้น กองกำลังทั้งหมดก็เริ่มเตรียมตัวอย่างเร่งรีบ เพื่อให้มีโอกาสตอบโต้ เมื่อพายุเริ่มขึ้น ณ ขณะนี้ แดนใต้ สำนักชางเต๋า ศาลาเฉาถัง. เสี่ยวเฮยออกเดินทางอีกครั้ง มุ่งหน้าสู่ทุ่งน ้าแข็งแดนเหนือสุดขั้ว ออกล่าสัตว์อสูร เขาใช้สิ่งนี้เพื่อปรับแต่งขั้นที่สามของกายมารนิรันดร์ เพิ่มความแข็งแกร่งให้เจตจำนงสังหาร! ส่วนซือเฉิง ยังคงอยู่ในศาลาเฉาถัง ตั้งแต่เปลี่ยนร่างเฟิ่งหวง หลังจากปรับรูปกายใหม่ ความเร็วในการบ่มเพาะของซือเฉิง เร็วขึ้นมาก ตอนนี้เกรงว่า เขากำลังจะทะลวงไปสู่ขอบเขตเสมือนเทพ หลู่ฉางเซินพิงพนักพิง วางมือบนศีรษะ ถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย “ข้าคิดผิดนิดหน่อย” “ตอนที่เจ้าพวกเด็กเหลือขออยู่ในศาลาเฉาถัง ข้าคิดว่าพวกมัน น่ารำคาญ” “แต่พอหายหัวกันหมด ข้าเริ่มเบื่ออีกแล้ว” “แม้ว่า ซือเฉิงจะไม่สร้างปัญหา แต่เขาก็ฝึกฝน และไม่รู้ว่าจะคุย โวกับอาจารย์ยังไง” “เอาล่ะ มาดูกันซิว่า เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาบ้าง…” หลังจากกล่าวจบ ม่านแสงก็ปรากฏต่อหน้าเขา 【ศิษย์คนโต เย่ชิวไป่】 【ขอบเขต: ขั้นปลายก้าวข้ามแดนหยวน, บรรพจารย์ดาบ 】 【ศิษย์คนที่สอง หงหยิง】 【ขอบเขต: ขั้นแรกเสมือนเทพ】 【ศิษย์คนที่สาม หนิงเฉินซิน】 【ขอบเขตะ: ขงจื๊อผู้ยิ่งใหญ่ (สอดคล้องกับขอบเขตเสมือน เทพ)】 【เสี่ยวเฮย ศิษย์คนที่สี่】 【ขอบเขต: ขั้นนที่สามของกายมารนิรันดร์】 【ศิษย์คนที่ห้า ซือเฉิง】 【ขอบเขต: ครึ่งก้าวเสมือนเทพ】 “เจ้าเด็กเย่ชิวไป่ สร้างปัญหาเก่งมาก ทำไมการบ่มเพาะของเขา ถึงพัฒนาขึ้นช้าจัง?” “อีกสี่คนที่เหลือ ขอบเขตล้วนสูงกว่าระดับบ่มเพาะของเขา!” “ไม่น่าเชื่อ…” ในเวลานี้ ฉินเทียนหนานเดินอย่างรวดเร็ว เมื่อหลู่ฉางเซินเห็นร่างของฉินเทียนหนาน ร่างกายของเขาก็สั่น สะท้าน รีบลุกขึ้นและตะโกนบอก ซือเฉิง: “ถ้าตาเฒ่าฉินถามหาข้า ก็แค่ บอกว่าข้าอยู่ข้างนอก ไม่ใช่ที่นี่!” ซือเฉิงไม่รู้ว่าทำไม อย่างไรก็ตาม เขาจะไม่ถาม เขาจะพูดตามที่อาจารย์บอกเท่านั้น ในตอนที่หลู่ฉางเซินกำลังจะหลบหนี ฉินเทียนหนานดูเหมือนจะรู้ว่าหลู่ฉางเซินกำลังจะทำอะไร เขา ตะโกน: “เจ้าเด็กตัวเหม็น ข้าเห็นเจ้าแล้ว! อย่าพยายามวิ่งหนี!” เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลู่ชางเฉิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากล้มเลิก ความคิดที่จะซ่อนตัว ด้วยใบหน้าที่ขมขื่น ทุกครั้งที่ฉินเทียนหนานมาที่นี่ มันต้องมีอะไรดีมาแน่ๆ! อย่างไรก็ตาม รูปร่างหน้าตายังคงต้องมีการเสแสร้ง เช่นเดียวกับการร้องเพลง หลู่ฉางเซินรีบละทิ้งความขมขื่นบน ใบหน้าของเขา เขายิ้ม และโน้มตัวไปข้างหน้าแล้วกล่าวว่า: “โอ้ ลุงฉิน สาย เกินไปที่ข้าจะต้อนรับท่าน ข้าจะหนีไปได้อย่างไร (ข้าอยากจะทุบ ท่านให้ตาย)” ฉินเทียนหนานมองไปที่รอยยิ้มที่เหมือนดอกเบญจมาศ บน ใบหน้าของหลู่ฉางเซิน เขาอดไม่ได้ที่จะขนลุกเกรียวตามร่างกาย เกาแขนของเขาและกล่าวว่า “อย่าเพิ่งไปไหร ข้ามีธุระสำคัญกับ เจ้า” ข้า! ธุระ! สำคัญ! เจ้า! หลู่ฉางเซินปิดหน้าของเขา “เอาล่ะ มาคุยกัน มีอะไรเกิดขึ้น อีก?” “เจ้าน่าจะรู้เกี่ยวกับเขตแดนเบื้องบนใช่มั้ย?” ใบหน้าของฉินเทียนหนานดูสง่างามเล็กน้อย และเขากล่าวต่อ: “ผู้คนในนิกายเทียนเจิ้น ตรวจพบกลุ่มผู้ฝึกตนนอกเขตแดน และ พวกเขากำลังรีบไปที่พื้นที่รกร้างว่างเปล่า” หลู่ฉางเซินละทิ้งการแสดงออกที่ไม่สำคัญของเขา กลายเป็นคนจริงจังเล็กน้อย “สุดท้ายก็ขวางไว้ไม่ได้…” ฉินเทียนหนานตกตะลึงไปครู่หนึ่ง: “ขวางไม่ได้งั้นเหรอ? เจ้ารู้ อะไรมาบ้าง?” หลู่ฉางเซินส่ายหัวและกล่าวว่า “ไม่มีอะไร ข้าแค่กล่าวไปเรื่อย” ฉินเทียนหนานพยักหน้าและกล่าวว่า: “ปัจจุบัน มหาอำนาจ หลายแห่งในจงหยู ได้เริ่มรวมตัวกัน เพื่อหารือเกี่ยวกับมาตรการตอบ โต้ในจักรวรรดิหยุนหวง ที่สร้างขึ้นใหม่” “ในขณะเดียวกันเจ้าสำนักหยานและนิกายหยินเจี้ยนซ่ง ต้องการให้เจ้าไปที่นั่น เพื่อตัดสินใจว่าจะจัดการกับศัตรูอย่างไร” หลังจากที่จักรวรรดิหยุนหวงถูกสร้างขึ้นใหม่ กองกำลังเจ็ดส่วนบนแผ่นดินใหญ่ ตกลงที่จะเข้าร่วมด้วย ในเวลาเดียวกัน ครึ่งหนึ่งของกองกำลังทั้งหมดที่กล่าวมา จะอยู่ ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิหยุนหวงอย่างแน่นอน รวมถึงสำนักชางเต๋า และนิกายหยินเจี้ยนซ่ง เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลู่ฉางเซินไม่ได้ตอบในทันที แต่เขากลับเอามือแตะคางและครุ่นคิดอย่างหนัก ชั่งน ้าหนักถึงข้อดีและข้อเสีย ถ้าไอ้กลุ่มบ้าข้างบนเข้ามาล่ะก็ เพราะตอนที่พวกเขาอยู่ในราชวงศ์หลัวอี้ เขาสังหารคนที่ดู เหมือนจะค่อนข้างสำคัญสำหรับพวกเขา นอกจากนี้ อีกฝ่ายยังไม่แน่ใจเกี่ยวกับจุดประสงค์ของข้า ว่าข้า จะขัดขวางพวกเขาหรือไม่? ดังนั้น ไม่ว่าข้าจะเข้าร่วมหรือไม่ก็ตาม พวกนั้นจะมาที่ประตูของ ข้าแน่นอน นอกจากว่า หลู่ฉางเซินถอนหายใจเล็กน้อย เขาจำสิ่งที่หัวใจของเขตแดนกล่าวกับเขา ณ ทุ่งน ้าแข็งแดน เหนือสุดขั้วได้ เป้าหมายของฝ่ายตรงข้ามคือหัวใจของเขตแดน! แม้ว่าเขาจะไม่ยอมรับ แต่หงหยิงก็คือผู้ครอบครองมัน! เมื่อถึงเวลา เจ้าก็ต้องรบกวนข้าอยู่ดี!? “ดูเหมือนว่า… ไม่มีทางที่จะหลบเลี่ยง…” “ข้าหมกมุ่นกับความสัมพันธ์เชิงเหตุผลสุนัขมากมาย ยังไงข้าก็ หนีไม่พ้น!” หลู่ฉางเซินส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ ในเวลานี้ ฉินเทียนหนานกระตุ้นจากด้านข้าง: “จะเอายังไง ฉาง เซิง รีบตัดสินใจอย่างรวดเร็ว เจ้าอย่าคิดว่าสถานการณ์จะสงบสุข ในตอนนี้” “เมื่อศัตรูวิ่งเข้ามา มันจะสายเกินไปที่จะเตรียมตัว!” หลู่ฉางเซินพยักหน้าและกล่าวว่า “ตกลง ข้าเข้าใจ ข้าจะไปกับ ท่าน” ฉินเทียนหนานพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “ช้าไม่ได้แล้ว ไปกันเถอะ” “เฮ้…รอข้ากินข้าวก่อน!” “จะกินอะไรอีก! ไปถึงที่นั่น ข้าจะให้พ่อครัวทำอาหารให้!” “ซือเฉิง ตามข้ามา” เมื่อเห็นเช่นนี้ ซือเฉิงก็เสร็จสิ้นการฝึกของเขาเช่นกัน และ ติดตามหลู่ฉางเซินและฉินเทียนหนานไป หลังจากที่พวกเขาออกไป ในตอนนั้นเอง ต้นหลิวก็กล่าวคำที่อธิบายไม่ได้ “เต๋าแห่งเหตุและผล จะไปง่ายดายได้อย่างไร” “ถ้าเลี่ยงไม่ได้ ก็ทำได้แค่ฝืนแก้ เพราะ… บางอย่างก็เลี่ยงไม่ได้” ทุกวันนี้ จุดอ่อนเพียงอย่างเดียวของหลู่ฉางเซิน ก็คือศิษย์ของ เขา แม้ว่าปกติแล้ว เขาจะดูเหมือนไม่สนใจลูกศิษย์ของเขาก็ตาม อย่างไรก็ตาม ศิษย์ของหลู่ชางเฉิง มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่ ทุบตีและดุด่าได้! โทษที ถ้าปล่อยให้คนอื่นรังแกศิษย์ข้า ข้าจะสังหารเจ้าก่อน! แน่นอนว่า อย่างแรกต้องยืนยันความแข็งแกร่งของศัตรูก่อน หากเอาชนะ ไม่ได้ก็ค่อยลอบกัดเอา นกน้อยที่อยู่ข้างๆ ได้ยินสิ่งที่ต้นหลิวกล่าว มันก้มหน้าลง มีความประหลาดใจในดวงตาของเขา หลีกเลี่ยงเต๋าแห่งเหตุและผลไม่ได้… ก็แก้ด้วยกำลังเท่านั้นหรือ… … ในด้านอื่น ๆ. ณ จงหยู ดินแดนของจักรวรรดิหยุนหวง ตอนนี้ มีอาคารหลายหลังโผล่ขึ้นมาจากพื้นดินและเริ่มเป็นรูป เป็นร่าง มันดูงดงามมากทีเดียว อาณาเขตปัจจุบันของจักรวรรดิหยุนหวงคือเมืองหลวง เมืองหยุนหวง มีพ่อค้านับไม่ถ้วนตั้งรกรากอยู่ ครั้งหนึ่งเคยรุ่งเรืองมาก แม้ว่าเมื่อเทียบกับเมืองหลวงของอาณาจักรอื่นๆ ก็ไม่ด้อยกว่า แต่ว่า เบื้องหลังความเจริญและความสงบสุขนี้ กระแสน ้าที่ไหลช้าๆ ในสถานที่ซึ่งยากจะมองเห็นด้วยตาเปล่า เมื่อคลื่นใต้น ้าปะทุออก หลังจากนั้น… สงครามเขตแดนจะเกิดขึ้น!