ินวนรอบลู่หยางอย่างสนใจ ส่งเสียงทึ่ง“ข้าเคยเห็นคนโชคดีที่เดาถูกหนึ่งข้อ แต่คนที่ตอบถูกทั้งสิบข้อเหมือนเจ้า ไม่เคยมีมาก่อน”“ข้าเคยคิดว่าจะไม่มีใครตอบถูกทั้งสิบข้อ”หลัวหงดีดนิ้ว ชั้นที่สามที่มืดสว่างขึ้นทันที ชั้นที่สามเป็นเมืองหนึ่ง พลุกพล่าน มีปีศาจใหญ่เดินอยู่ มนุษย์และปีศาจอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข เป็นภาพแห่งยุครุ่งเรือง“อย่าแปลกใจ นี่เป็นภาพมายาที่ข้าอยู่ประจำ สามแสนปีข้าจะปลูกดอกไม้เล่นกับปีศาจทุกวันไม่ได้ เจ้าต้องไปชั้นที่สี่”“ชั้นที่สี่?”ในแบบจำลองโบราณสุสานที่ให้ตอนเข้า ไม่มีตำแหน่งของชั้นที่สี่หลัวหงยิ้มโดยไม่พูด บอกให้ลู่หยางเงยหน้ามองฟ้าขณะพูด แสงสว่างปรากฏบนท้องฟ้า แสงกลายเป็นบันไดทองเชื่อมชั้นที่สามกับชั้นที่สี่คนในเมืองหยุดเดิน ยืนมองฟ้า ชี้ไปที่บันไดทอง เต็มไปด้วยความกลัวและความอยากรู้“คนที่สร้างข้าบอกข้าว่า หากมีคนผ่านด่านในดินแดนลับได้ ก็ให้เขาไปชั้นที่สี่”
“ชั้นที่สี่อยู่นอกขอบเขตอำนาจของข้า ข้าก็ไม่รู้ว่าชั้นที่สี่มีอะไร”“ใครสร้างท่านผู้อาวุโส?”“รอเจ้าลงมาจากชั้นที่สี่ ข้าจะบอกเจ้า”ลู่หยางเข้าใจแล้ว ถ้าเขาไม่ไปชั้นที่สี่ ผู้อาวุโสหลัวหงจะไม่พูดแม้แต่คำเดียวแต่ก็ไม่เป็นไร เขาต้องไปชั้นที่สี่อยู่แล้ว“ขอลาผู้อาวุโสชั่วคราว”“ไปเถอะๆ ข้ารอเจ้ากลับมา”ลู่หยางเหยียบบันไดทอง ขณะเหยียบ กระแสอบอุ่นไหลไปทั่วร่างทั้งตัวเต็มไปด้วยพลังจากนั้นลู่หยางก็หายไปยังชั้นที่สี่ บันไดทองแตก
