“อัจฉริยะผู้นี้ทำงำนหนักจนลืมกินลืมนอน ค้นคว้ำวิชำพิเศษ ยิ่งใหญ่ มีชื่อว่ำ ‘คำถำเซียนปรำบมังกรสิบแปดฝ่ ำมือ’ ในทำงทฤษฎี หำกฝึ กฝนคำถำสิบแปดฝ่ ำมือนี้ได้สำเร็จ แม้แต่บรรพบุรุษตระกูล มังกรก็ต้องพ่ำยแพ้ต่อวิชำพิเศษนี้”
“แต่อัจฉริยะผู้นี้ไม่ได้ทำวิชำพิเศษนี้ให้สมบูรณ์ ขอถำมว่ำเกิด อะไรขึ้น?”
คำถำปรำบมังกรสิบแปดฝ่ ำมือเป็ นวิชำพิเศษยุคโบรำณที่ แพร่หลำยในเขตปีศำจ พลังของมันไม่ต้องสงสัย เผ่ำปีศำจทั้งหมด ล้วนแสวงหำร่องรอยของวิชำนี้ แต่ไม่พบเลย
มีค ำอธิบำยมำกมำยว่ำท ำไมคำถำปรำบมังกรสิบแปดฝ่ ำมือจึง ไม่สมบูรณ์
ซู่เหลียนเอ้อร ์รีบตอบก่อน “ตำมบันทึกโบรำณของเผ่ำข้ำ อัจฉริยะผู้นี้ใช ้เวลำทั้งชีวิตก็ยังไม่ได้ทำวิชำพิเศษนี้ให้สมบูรณ์ คิดว่ำ เป็ นเพรำะพรสวรรค์เขำจ ำกัด”
หลัวหงไม่ได้ประเมิน ค ำตอบของซู่เหลียนเอ้อร ์ถือว่ำไม่ผิด
เห็นหลัวหงไม่พูด จำงเสวี่ยก็ให้คำตอบอีกแบบ “ตำรำโบรำณ ของพวกเรำก็มีบันทึกคล้ำยกัน บอกว่ำวิชำพิเศษนี้ผิดกฎสวรรค์ เกินไป อัจฉริยะผู้นี้เผชิญวิบัติใหญ่ แม้จะใช ้พลังทั้งหมด ก็ไม่ สำมำรถผ่ำนไปได้ จึงตำยทั้งกำยและวิชำ ไม่ได้ทำวิชำพิเศษให้ สมบูรณ์”
