หลัวหง “……”คำตอบของลู่หยางสร้างความกระทบกระเทือนอย่างยิ่งต่อหลัวหงถึงขนาดที่นางไม่รู้จะตอบอย่างไรในตอนนี้นับตั้งแต่นางเกิดมาเป็นวิญญาณดินแดนลับ อัจฉริยะเผ่าปีศาจในรอบสามแสนปี นางล้วนเคยเห็น แม้แต่หัวหน้าเผ่าในปัจจุบัน ตอนยังหนุ่มก็เคยมาลุยด่านที่นี่แต่ไม่ว่าจะอัจฉริยะจากเผ่าใด ไม่มีใครสร้างความกระทบกระเทือนให้นางมากเท่าวันนี้ชั้นที่สองทดสอบความสามารถในการโกหกจริงๆ แต่นางไม่คิดว่าจะมีคนแต่งเรื่องโกหกจนหลอกแม้แต่ตัวนางเองหรือสิ่งที่อีกฝ่ายพูดเป็นเรื่องโกหกจริงหรือ?ด้วยคลังความรู้ที่นางมีอยู่ นางแยกไม่ออกว่าสิ่งที่ลู่หยางพูดเป็นความจริงหรือเท็จเซียนอมตะหัวเราะจนกลิ้งไปกลิ้งมาบนพื้นในพื้นที่จิตวิญญาณกอดท้องหัวเราะจนแทบหายใจไม่ออก น ้าตาไหลออกมา“ไม่… ไม่ไหวแล้ว หัวเราะจนท้องปวด ฮ่าๆๆๆ…”
นางเช็ดหางตา พยายามกลั้นหัวเราะ แต่พอเห็นปฏิกิริยาของหลัวหง ก็อดไม่ได้ หลุดหัวเราะลั่นอีกครั้งลู่หยางมองเซียนอมตะอย่างจนปัญญา คิดว่าขนาดนั้นเลยหรือแล้วผู้อาวุโสหลัวหงนี่ เรื่องแค่นี้ถึงกับตั้งตัวไม่ติด ด่านนี้ไม่ใช่ทดสอบเรื่องนี้เหรอลู่หยางนั้นทำอะไรล้วนปฏิบัติตามกฎเสมอ รับรองว่าไม่ล ้าเส้นภายในกรอบของกฎก็ทำได้ดีอยู่แล้ว ทำไมต้องโกงด้วย?กฎของด่านนี้ง่ายมาก ช่องโหว่ที่ผู้อาวุโสหลัวหงเหลือไว้ก็ชัดเจนเช่น ไม่ได้กำหนดว่าต้องให้เมล็ดพันธุ์ที่แจกออกดอก เช่น ไม่ได้กำหนดว่าต้องออกดอกในวันที่สิบห้าเท่านั้น เป็นต้
