ิดแล้วรู้สึกหวาดกลัว อัจฉริยะเผ่ามนุษย์สองคนนี้เก่งกาจเกินไป น่าแปลกที่เฒ่าผู้อาวุโสมักพูดว่าพรสวรรค์การบำเพ็ญของนางเพียงพอ แต่สติปัญญายังด้อยอยู่ ที่แท้ด้อยตรงนี้นี่เอง“ขอบคุณท่านประมุขน้อยจาง!” อัจฉริยะทั้งหลายเห็นจางเสวี่ยใจกว้างเช่นนี้ ถึงกับซาบซึ้งน ้าตาไหลเอ้าอวี่รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะคิดเรื่องนี้ ก่อนหน้านี้พวกพันธมิตรเผ่าปีศาจรังแกพวกเขา ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะตอบโต้หรือ?“ทุกท่าน พวกเราร่วมมือช่วยเหลือสหายผู้มีน ้าใจผู้นี้ให้หลุดพ้นจากการถูกล้อมกัน!”เอ้าอวี่เปลี่ยนเป็นร่างมังกรเขียวแท้จริง ลูกแก้วมังกรปล่อยสายฟ้า พร้อมกับเสียงคำรามของมังกร ตวัดกรงเล็บมังกร โจมตีพันธมิตรเผ่าปีศาจอย่างเต็มที่เหล่าอัจฉริยะเผ่าปีศาจเห็นเช่นนั้น ต่างก็ส่งเสียงร้องตะโกนพุ่งเข้าใส่พันธมิตรเผ่าปีศาจพันธมิตรเผ่าปีศาจทั้งไล่ล่าเมิ่งจิ่งโจว ทั้งรับมือการโจมตีของเอ้าอวี่และเหล่าปีศาจ บวกกับความไม่ไว้วางใจในตัวซีหวิน ไม่ฟังคำสั่ง จึงพ่ายแพ้อย่างยับเยิน หนีกระเจิดกระเจิง
“เป็นอย่างไรจางคุณหนู ร่วมมือกับพวกเราสองคนไม่ขาดทุนใช่ไหม?” ลู่หยางพูดอย่างยิ้มแย้ม หลังจากมาถึงทางเข้าบันได เขาไม่ได้ออกมือเลย ทุกอย่างเป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นเมิ่งจิ่งโจวกระโดดไปมาหลบการโจมตี เหมือนลิง ในขณะที่เขาอยู่ด้านหลังพักผ่อนสบายๆ ก็รู้สึกสบายใจมากขึ้น“ไม่ขาดทุนแน่นอน” จางเสวี