พันธ์ระหว่างข้ากับตระกูลมังกรไม่ค่อยดี”
“ตอนนั้นข้าอยู่ในขั้นแปลงร่างเซียนระดับสูงสุด เพื่อค้นหาการก้าวข้าม ข้าเดินวนเวียนในอาณาเขตของตระกูลมังกร พบใครที่มีระดับพอๆ กับตัวเองก็ไปท้าประลอง พบใครที่สู้ไม่ได้ก็หลบ”“ไม่เพียงแต่ตระกูลมังกร ตระกูลเสือขาว ตระกูลจูเอียน ตระกูลเทาเที่ย อะไรพวกนี้ ข้าก็เคยต่อสู้มาหมด”“……”ทั้งสองคนคิดว่าเงินรางวัลสำหรับหัวของศิษย์พี่คนที่สามยังต ่าเกินไป“ตอนตระกูลหงส์นั้นข้าถูกจับได้ จำต้องขอให้พี่ใหญ่ช่วยเป็นที่พึ่ง พี่ใหญ่จัดการพวกแก่ๆ ให้ข้าต่อสู้กับรุ่นเดียวกัน”“ตระกูลหงส์รู้ตัวตนของข้า แต่ไม่เคยเปิดเผยออกไป ค่อนข้างไว้ใจได้”“งั้นก็ร่วมมือกับตระกูลหงส์”ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวพยักหน้าพร้อมกัน เชื่อในการตัดสินใจของศิษย์พี่คนที่สามทั้งสามคนเดินไปหาตระกูลหงส์ ถูกเฝ้าระวังจากตระกูลหงส์และเผ่านกที่ติดตามตระกูลหงส์“หยุดนะ พวกเจ้าเป็นใคร?”เจียงซานตะโกน มองศิษย์พี่คนที่สามอย่างระแวดระวัง
โดยเฉพาะเมื่อมองศิษย์พี่คนที่สาม มักรู้สึกว่าอันตรายมาก“เป็นข้า กั่นเถียน” ศิษย์พี่คนที่สามพูดเสียงเย็น บอกชื่อตัวเองเจียงซานได้ยินชื่อนี้ ก็ถอยหลังไปหลายก้าวไม่เพียงแต่เจียงซาน ยังมีสมาชิกตระกูลหงส์อีกสองคนที่นึกถึงวันที่ถูกศิษย์พี่คนที่สามกดไว้กับพื้นและทุบตี ใบหน้าซีดขาวในทันทีพวกเขาก็ถอยหลังไปหลายก้าวเช่นกันผู้อาวุโสที่คุ้มกันอัจฉริยะตระกูลหงส์เจียงซือซือคือผู้อาวุโสของตระกูลหง
