ขาน่าจะรู้เรื่องราวไม่น้อย
เซียนอมตะแสดงสีหน้ารังเกียจ: “จุ๊ เจ้าแก่นั่นไม่ใช่คนดีหรอกเจ้าเล่ห์แสนกล ซ่อนตัวลึกมาก หายากยิ่งนัก ให้เด็กอวี้มาพลิกเขตปีศาจทั้งหมด ก็คงจะหาเจอ”ลู่หยาง: “……”การต่อสู้ระหว่างกึ่งเซียนทั้งสองสงบลงแล้ว ท่านเจ้าเผ่าจิ่นจ้องมองผู้สื่อสารตระกูลต้อเจียงที่คุกเข่าอยู่บนพื้นกำลังตัวสั่นงันงกด้วยแววตาเย็นชา“ผู้สื่อสาร เจ้าจะเดินออกไปจากตระกูลฉงฉีของข้าเอง หรือให้ข้าเรียกคนมาหามเจ้าออกไป?”“ข้าไปเอง!”ผู้สื่อสารตระกูลต้อเจียงไม่คาดคิดว่าตระกูลฉงฉีจะมีฐานอำนาจลึกล ้าถึงเพียงนี้ แม้แต่บรรพบุรุษโบราณก็ยังต้องจากไปเอง คนอย่างเขาจะอยู่ที่นี่ทำไมอีกคนในตระกูลต้อเจียงล้วนมีหกขา ในขณะนี้เขาแทบอยากจะงอกขาออกมาอีกหกขา วิ่งกระเซอะกระเซิงออกจากสุสานฉงฉี หนีออกจากตระกูลฉงฉีศิษย์พี่คนที่สามฟังทุกอย่างมาตลอด ถ่ายทอดเหตุการณ์ต่อสู้สั้นๆ ในสุสานหลักออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบราวกับศิลปะการเลียนเสียง
เมิ่งจิ่งโจวตาเบิกกว้าง พวกเขามาเพียงเพื่อสำรวจโบราณคดีทำไมถึงได้เจอเรื่องเช่นนี้ ทั้งต้อเจียงยุคโบราณตื่นจากการหลับใหลทั้งการรวบรวมเขตปีศาจศิษย์พี่คนที่สามก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไร นางสำรวจสุสานมานับไม่ถ้วน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เจอเรื่องเช่นนี้การรวมเขตปีศาจเป็นเหตุการณ์ใหญ่ระดับโลก กลับไม่มีข่าวคราวใดๆ รั่วออกมา เชื่อว่าต้อเจียงยุคโบราณใช้ผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าผู้แข็งแกร่งรังแกผู้อ่อนแอควบ
