็รู้อยู่แล้วว่าการตายของข้าไม่เกี่ยวกับพวกเขาสี่คน”ลู่หยางลังเล รู้สึกว่าเซียนอมตะสรุปเร็วเกินไป นี่สามารถยกเว้นความเป็นไปได้ที่เซียนทั้งสี่ยุคโบราณร่วมมือกันสังหารเซียนอมตะได้หรือ?“เหตุผลที่ข้าสรุปแน่นอนมีของข้า” เซียนอมตะเปลี่ยนเรื่องพูดถามคำถามอื่น “รู้หรือไม่ว่าจะทำลายกำแพงนี้ได้อย่างไร?”
กรงขังที่เซียนทั้งสี่ยุคโบราณร่วมมือกันสร้าง ตามคำกล่าวของเซียนอมตะ แม้แต่เซียนก็ไม่อาจเปิดได้ ดังนั้นชาวโลกทั้งหมดจะต้องอาศัยอยู่ในกรงขังตลอดไป ชั่วชีวิตแล้วชั่วชีวิตเล่า“ทำลายอย่างไร?”“ภัยพิบัติอนันต์เป็นปัญหาใหญ่ที่สุด ภัยพิบัติอนันต์เหมือนกับกล่องที่ถูกล็อคด้วยกุญแจหนึ่งหมื่นดอก และเจ้ามีกุญแจหนึ่งหมื่นดอกที่ไม่รู้ว่าเข้ากับล็อคตัวไหน เจ้าต้องใช้กุญแจแต่ละดอกไขล็อคแต่ละตัว ในกระบวนการนี้เจ้าไม่อาจล้มเหลว ผิดพลาดครั้งเดียวก็ต้องเริ่มต้นใหม่ นี่เป็นปัญหาของโชคล้วนๆ”“หากต้องการแก้ไขภัยพิบัติอนันต์ ต้องอาศัยการโจมตีระดับเซียนอย่างต่อเนื่อง ไม่มีการหยุดพัก และเนื่องจากมีผลของการบำเพ็ญผู้เหมาะสมย่อมเอาชีวิตรอด การโจมตีระดับเซียนไม่อาจใช้ซ ้า”“เช่นนั้น…” ลู่หยางครุ่นคิดตามความคิดของเซียนอมตะ นึกถึงวิธีแก้ไข“ดังนั้นจึงต้องมีข้า การจิตวิญญาณระเบิดของข้าไม่ถูกจำกัดด้วยผลของการบำเพ็ญผู้เหมาะสมย่อมเอาชีวิตรอด ทุกครั้งที่จิตวิญญาณระเบิดมีวิธีไม่เหมือนกัน”
“หากต้องการไขกรงขัง จำเป็นต้องให้เซียนทั้งห้ายุ