วามสามารถเหมือนชิ่นห่าวเหริน ไม่อาจถ่ายโอนสายใยโชคชะตาให้ผู้รับสมบัติกลายเป็นผู้แบกรับหนี้ซวนฮุ่ยตัวนี้เป็นเพียงหนึ่งในอัจฉริยะของตระกูลซวนฮุ่ย ในตระกูลการแข่งขันรุนแรง สิ่งของบางอย่างพวกเขาต้องหาเอง ต้องแย่งชิง ต้องยืม!“งั้นก็ดี ผลไม้นี้ให้เจ้า มันช่วยเพิ่มพลังคมกระบี่ของเจ้าได้” เมิ่งจิ่งโจวโยนผลไม้ให้ลู่หยาง
“พอเถอะ รีบใช้แผ่นหยกประจำตัวเก็บไว้ รอออกไปแล้วค่อยเลือกอย่างละเอียด” ศิษย์พี่คนที่สามมีประสบการณ์อันอุดมในการถูกไล่ล่า คาดคะเนว่าเวลาพอดีแล้ว หากไม่รีบออกไปจะไม่ทันลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวได้ยินคำเตือน จึงเร่งกระตุ้นแผ่นหยกประจำตัว กวาดมรดกของซวนฮุ่ยไปจนหมดสิ้น“ไปกันเถอะ”ศิษย์พี่คนที่สามล้วงหนังสัตว์ออกมา ให้ทั้งสองนั่งบนนั้น จากนั้นพุ่งตัวฝ่าพายุทรายออกจากดินแดนลับตูม!ทั้งสามพุ่งออกจากดินแดนลับ ทันใดนั้นก็ถูกโจมตีอย่างดุเดือดหนังสัตว์สั่นไหวรุนแรงจนกระทั่งเกือบร่วงหล่น“นางแห่งเสียงมาร วันนี้เจ้าจะหนีไปทางไหน!”“มอบชีวิตมาเสีย!”“ทำความชั่วมามากมาย วันนี้เจ้าต้องถูกสังหาร!”ผู้ทรงพลังขั้นรวมร่างหลายคนดักรออยู่ที่ทางออกของดินแดนลับ พลังที่พวกเขาสะสมไว้ทั้งหมดพุ่งเข้าใส่หนังสัตว์ ทำเอาลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวตกใจจนสะดุ้งโหยงพวกเขาสองคนเพียงแค่อยู่ในขั้นแก่นทองคำ ทำไมถึงได้รับสิทธิพิเศษของท่านเต๋าปู้อวี่ก่อนเวลาเช่นนี้?
การโจมตียังคงดำเนินต่อไป หนังสัตว์ถูกโจมตีจนเต็มไปด้วยรอยฉีกขาด
