ี่คนที่สามดีดสายพิณอีกครั้งคลื่นเสียงกลายเป็นเส้นบางยากจะมองเห็น หั่นขั้นแปลงร่างเซียน ขั้นทารกแรกกำเนิดบนท้องฟ้ายับเยิน ชิ้นส่วนร่างกายร่วงหล่นเป็นฝนห่าใหญ่ เต็มไปด้วยเลือดลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวกลืนน ้าลาย ศิษย์พี่คนที่สามลงมือช่างโหดเหี้ยมเสียจริง“นี่มีอะไรน่าตื่นเต้น สมัยยุคโบราณล้วนฆ่ากันเช่นนี้” เซียนอมตะออกหน้าเป็นพยาน ยุคโบราณยิ่งอันตรายกว่าเขตปีศาจในปัจจุบัน ทุกวันมีผู้บำเพ็ญ ปีศาจนับไม่ถ้วนสิ้นชีพ
พวกปีศาจขั้นสร้างฐาน ขั้นแก่นทองคำที่เพิ่งฟื้นคืนสติมองตะลึงงัน ขั้นแปลงร่างเซียนผู้สูงส่งถูกฆ่าอย่างง่ายดาย สมองของพวกเขาไม่อาจประมวลผลข้อมูลอันมหาศาลนี้ผ่านไปครู่หนึ่ง จึงมีปีศาจร้องกรีดร้องและวิ่งหนีเหมือนคนเสียสติปีศาจที่เหลือสะดุ้งตื่น ราวกับฝันกลางวัน ก็รีบหนีออกไปเช่นกันขอเพียงหนีให้ไกลที่นี่ก็พอ!ศิษย์พี่คนที่สามไม่สนใจพวกลิ่วล้อเหล่านี้ ปล่อยให้พวกเขาจากไปเมื่อไร้พวกโสโครกแล้ว ศิษย์พี่คนที่สามจึงพินิจลู่หยางอย่างละเอียด นางสัมผัสได้ถึงรากฐานอันแข็งแกร่งของลู่หยาง อดรู้สึกถึงความพิศวงมิได้นางสะบัดผ้าลง ปูบนพื้น เชิญทั้งสองนั่ง อย่าได้พิธีรีตองเกินไป“ก้าวหน้าเร็วดีแท้ ได้ยินว่าเจ้าเข้าสำนักพอดีอาจารย์หายไปศิษย์พี่ใหญ่เป็นผู้สั่งสอนเจ้า โชคดีจริงๆ”“ข้าเองก็อยากได้รับการสั่งสอนจากศิษย์พี่ใหญ่ น่าเสียดายที่ไม่ทันจังหวะดี”“ข้าขอให้ศิษย์พี่ใหญ่ส่งศิษย์ร่วมสำนักที่รู้ประวัติศาสตร
