รากฏตัว?!”ขั้นแปลงร่างเซียนหดม่านตาคิ้วขมวด มองหญิงสาวชุดเขียวอย่างสงสัย สีหน้าไม่อยากเชื่อ บรรยากาศตื่นตระหนกแผ่ซ่านในหมู่พวกเขานี่คือผู้ที่แม้ขั้นรวมร่างก็จัดการไม่ได้ ไม่ใช่สิ่งที่ขั้นแปลงร่างเซียนอย่างพวกเขาจะรับมือได้!“หนี!”ขั้นแปลงร่างเซียนไม่ลังเล รีบหนีทันทีตึง!สายพิณดีดขึ้น ห้วงมิติสั่นไหว ทุกคนถูกตรึงกลางอากาศ ขยับไม่ได้ แม้แต่นิ้วเดียวก็ไม่อาจเคลื่อนไหว ก้นบึ้งของดวงตาเผยความหวาดกลัวที่ปิดไม่มิด“ข้าอนุญาตให้พวกเจ้าหนีตั้งแต่เมื่อไร?”
“ศิษย์พี่คนที่สาม?” ลู่หยางลองเดาอย่างระมัดระวัง น ้าเสียงแฝงความตื่นเต้นเขาเคยเห็นภาพวาดของศิษย์พี่คนที่สาม“ใช่แล้ว”“ศิษย์พี่ ทำไมท่านมาที่นี่ พวกเรากำลังพูดกันว่าจะไปหาท่านเลย!”นี่ห่างจากตำแหน่งที่ศิษย์พี่คนที่สามบอกตั้งหลายร้อยลี้ศิษย์พี่คนที่สามเอ่ยอย่างจนใจ“ศิษย์พี่ใหญ่ส่งข่าวมาบอกข้า ว่าพวกเจ้าสองคนอาจไม่ได้เรียบร้อยเดินทางมาหาข้า หากสองสามวันนี้พบความเคลื่อนไหวใหญ่ อาจเป็นฝีมือพวกเจ้า ให้ข้าไปรับพวกเจ้า เกรงจะเกิดเหตุไม่คาดฝัน”“พวกเจ้าสองคนทำอย่างไร จึงดึงดูดขั้นแปลงร่างเซียนมากมายเช่นนี้?”ลู่หยางระวังคำพูดดีๆ “…ข้าบอกว่านี่เป็นเรื่องบังเอิญ ท่านเชื่อหรือไม่?”“เชื่อ”“ท่านเชื่อหรือ?”
ลู่หยางดีใจอย่างยิ่ง ไม่คิดว่าศิษย์พี่คนที่สามที่ยังไม่เคยพบจะเชื่อใจตนถึงเพียงนี้“อืม เวลาข้าก่อเรื่องในเขตปีศาจ ข้าก็พูดกับศิษย์พี่ใหญ่เช่นนี้”
